Γράφει ο Χρήστος Μουρτζούκος
(Δημοσιογράφος στο e-enimerosi.com και Ανταποκριτής στη Γερμανία)
Πέρασαν στην ιστορία και οι ενδιάμεσες εκλογές του 2026 για τις ΗΠΑ, εκεί όπου είχαμε διπλή ήττα για τους Ρεπουμπλικάνους και τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς οι Δημοκρατικοί εξασφάλισαν τη πλειοψηφία και στα δύο σώματα, σε Βουλή και Γερουσία.
Αυτό που έχουν καταφέρει οι Ρεπουμπλικάνοι, είναι κυρίως η απογοήτευση των ψηφοφόρων από τις πολιτικές Τραμπ και όχι η ίδια η πολιτική την οποία είχαν οι Δημοκρατικοί, και με βάση αυτή προσέλκυσαν τους ψηφοφόρους. Αν δούμε τα στατιστικά, το 62% των ψηφοφόρων ψήφισε τους Δημοκρατικούς, διότι πιστεύουν πως ο πόλεμος στο Ιράν ήταν λάθος, και το 74% πως ήταν σημαντικός παράγοντας στην ψήφο τους, αλλά αυτό είχε και ως προτεραιότητα την ακρίβεια και το αυξημένο κόστος ζωής.
Όλα αυτά όμως είναι απόρροια από τον πόλεμο στη μέση ανατολή, δηλαδή βλέπουμε ότι οι Αμερικανοί πολίτες αντιτίθενται στο πόλεμο, κάτι που πολιτικά, όπως αποδείχθηκε για τον Ντόναλντ Τραμπ, ήταν ένα μεγάλο λάθος. Ο ίδιος ο Τραμπ βέβαια είπε πως αν ήμουν εγώ στο ψηφοδέλτιο θα κερδίζαμε. Υπάρχουν και φωνές που αντιτίθενται σε αυτό και λένε γι’ αυτό δεν ψηφίσαμε. Αλλά από εκεί και πέρα βλέπουμε ότι και χωρίς ηγεσία να καθοδηγεί τα πράγματα στους Δημοκρατικούς, στην ουσία αυτές οι ενδιάμεσες εκλογές ήταν περισσότερο αποτέλεσμα τιμωρίας προς τους Ρεπουμπλικάνους παρά υποστήριξη προς τους δημοκρατικούς.
Τα λάθη Τραμπ
Το πρώτο: Το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών βέβαια έρχεται από τις λάθος πολιτικές του Ντόναλντ Τραμπ που του χρέωσαν οι ψηφοφόροι.
Το δεύτερο: Είναι κάτι που δεν το αναγνώρισαν, με βάση τα όσα είπε προεκλογικά και τι έκανε στην πράξη.
Το τρίτο: Το υψηλό κόστος διαβίωσης των Αμερικανών, και αυτό έγκειται στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, με τις αυξημένες τιμές της βενζίνης, αλλά όπως είπαμε και πιο πάνω το αυξημένο κόστος ζωής.
Το τέταρτο: Οι Λατινοαμερικάνοι ψήφισαν αυτή τη φορά σε αυξημένο ποσοστό τους δημοκρατικούς.
Το πέμπτο: Οι υποψήφιοι που επέλεξε ο ίδιος ο Τραμπ. Πολλοί από αυτούς δεν κατάφεραν να εκλεγούν, με αποτέλεσμα ο ίδιος να λέει ότι αν ήμουν εγώ στο ψηφοδέλτιο θα έβγαινα, αλλά παραβλέπει ότι πολλοί από αυτούς, ήταν δική του επιλογή.
Το έκτο: Ενώ ξοδεύτηκαν πάρα πολλά ποσά, περίπου μισό δις. έδωσε ο Έλον Μασκ στο Τέξας και τελικά δεν κατάφεραν να κερδίσουν οι Ρεπουμπλικάνοι. Τα χρήματα όπως αποδείχθηκε δεν είναι το παν.
Μεγάλο ποσοστό συμμετοχής
Αυτό που είδαμε σε αυτές τις εκλογές και εκτιμώ ότι θα το δούμε σε όλες τις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις και στην Ευρώπη αλλά και στην Ελλάδα, θα είναι η αυξημένη συμμετοχή, διότι η απογοήτευση του κόσμου από τις πολιτικές των ηγετών τους είναι αυξημένη, οπότε πολλοί πολίτες θεωρώ, πως θα σηκωθούν από το καναπέ και θα πάνε να ψηφίσουν, είτε κάποιοι ως ψήφο διαμαρτυρίας, είτε κάποιοι ως συνειδητή ψήφο σε κάποιους πολιτικούς σχηματισμούς.
Αυτό που είδαμε όμως και αξίζει σημείωσης, είναι ότι η προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ ήταν οξυμένη αρκετά. Είδαμε ότι βίντεο που κυκλοφορούσαν, ανέφεραν πως κάποιες αγορές των πολιτών, στην ουσία χρηματοδοτούν στο πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, και υπάρχει αυξημένο το αίσθημα του αντισημιτισμού.
Αλλά από την άλλη, μπορούμε να δούμε ότι και στην Ευρώπη γίνεται ακριβώς το ίδιο. Και στην Ευρώπη βλέπουμε ότι ο κόσμος είναι απογοητευμένος από την υποστήριξη στην Ουκρανία. Και στην ουσία την παράταση του πολέμου, ενώ οι λαοί της Ευρώπης συμπαρίστανται στο λαό της Ουκρανίας, από την άλλη αντιτίθενται στους εξοπλισμούς και στις οικονομικές βοήθειες προς την Ουκρανία που παρατείνουν τον πόλεμο αυτόν και στην ουσία καταστρέφουν την ίδια την Ουκρανία, αλλά και ότι χάνονται ζωές Ουκρανών αλλά και Ρώσων.
Νέα τορπίλη από την ”συμμαχία των προθύμων” για τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις
Και όλα αυτά, ενώ βλέπουμε ότι τις επόμενες μέρες, θα έχουμε συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι για την ειρήνευση στην Ουκρανία και για άλλη μια φορά, για πολλοστή φορά, βλέπουμε τη ”συμμαχία των προθύμων” να έρχεται να τορπιλίσει την κατάσταση. Στη συνάντηση στο Βερολίνο μεταξύ του καγκελαρίου Φρίντριχ Μέρτς και του προέδρου της Ουκρανίας, αναφανδόν ο κύριος Μέρτς τόνισε πως θα ”συνεχίσουμε να υποστηρίζουμε την Ουκρανία και να δίνουμε υποστήριξη σε αυτόν τον πόλεμο”. Ο ίδιος επίσης κάλεσε να συγκληθεί μια διαπραγμάτευση για να βρεθεί μια λύση στο ουκρανικό πρόβλημα.
Την ίδια στιγμή όμως που είναι προγραμματισμένη εδώ και αρκετές ημέρες η συνάντηση στο Άμπου Ντάμπι. Ο ίδιος ο Γερμανός καγκελάριος κάλεσε τη Μόσχα να προσέλθει σε διαπραγματεύσεις. Τονίζοντας ότι έχει έρθει η ώρα να τερματιστεί ο πόλεμος. Αυτό έχει γίνει για πολλοστή φορά όταν προκαθορίζονται διαπραγματεύσεις με πρωτοβουλία των ΗΠΑ, και έρχονται οι Ευρωπαίοι μετά να τορπιλίσουν την κατάσταση.
ΥΓ1: Άρα, είναι το ίδιο μοτίβο που ξανασυμβαίνει, και εδώ έρχεται ένα ρητορικό βέβαια ερώτημα: Γιατί τορπιλίζεται ξανά η όποια ευκαιρία για ειρήνευση στην Ουκρανία μέσω της ”συμμαχίας των προθύμων;”.
ΥΓ2: Κάποιος θα πει: Είναι το λόμπι του πολέμου στην Ευρώπη ηλίθιε!!!