Κρίση υπερβάλλουσας προσφοράς, εμπορικές πιέσεις τιμών, αναζήτηση απαντήσεων ελαϊκής πολιτικής
Για «άγαρμπη» πτώση των τιμών στην Ισπανία [ βλέπε Χάος και τρέλα στην ισπανική αγορά ελαιολάδου με μεγάλη πτώση των τιμών παραγωγού] γράφαμε την προηγούμενη συμπληρώνοντας πως στην Ελλάδα μετά το αισιόδοξο 5,95 € ξεκίνησαν οι Άγιοι Απόστολοι επακολούθησε η καθίζηση στα 4,60 €/κιλό, για την ίδια εξαιρετική ποιότητα της Αθηνολιάς και η οποία συνέχισε ακόμη πιο χαμηλά στα 4,10 €/κιλό.
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πιο σημαντικό γεγονός είναι ότι τα φρέσκα λάδια, που τώρα σχηματίζουν τις πρώτες παρτίδες προς πώληση, δεν συναντούν αγοραστικό ενδιαφέρον ενώ οι τιμές που ακούγονται είναι σχεδόν οι ίδιες με των περσινών που έχουν μείνει απούλητα στις δεξαμενές.
Δεν είναι μόνο η Αθηνολιά στη Νότια Λακωνία, είναι και τα πρώτα Κορωνέικα, είναι και το Μανάκι στην Αργολίδα ολόφρεσκο. αγουρέλαιο, γραμμές 0.3°, με τη χαρακτηριστική του γλυκύτητα στη γεύση. Αν τώρα δίνονται τιμές 3,40 €/κιλό, τότε πού θα σταθούν όταν κορυφωθεί η προσφορά από τον Γενάρη του 2027;
Δεν πρόκειται για ελληνική εξαίρεση καθώς η πτώση αφορά όλα τα εμπορικά κέντρα της Μεσογείου συμπιέζοντας τις αποστάσεις όχι μόνο μεταξύ των χωρών αλλά και ποιοτικών κατηγοριών. Στην Ισπανία το “καλό” λαμπάντε 1° με 2,95 € είναι ακριβότερο του φτηνότερου “έξτρα” (;) που έχει 2,91 €/κιλό.
Τα ισοζύγια είναι αποκαλυπτικά καθώς και η μείωση αποθεμάτων, ΔΕΝ δικαιολογεί το ταμπλώ του ελαιο-χρηματιστήριου . Ακόμη πιο “μαρτυριάρα” των εμπορικών προθέσεων και πρακτικών είναι η αποδεικνυόμενη αύξηση κατά 22% των ισπανικών εισαγωγών, την ίδια στιγμή που οι εξαγωγές έχουν μειωθεί 5% κι όλα αυτά σε μια χρονιά καλής περσινής ισπανικής παραγωγής των 1,3 εκ. τόνων.
Προφανώς και ισχύει η διαπίστωση πως η ελαιοκαλλιέργεια, ιδίως η ευρωπαϊκή, έχει εισέλθει σε μια ιστορική φάση κρίσης καθιστώντας αναγκαίες τις συνεχιζόμενες και εντεινόμενες κινητοποιήσεις στην Ιταλία αλλά και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες της Ισπανίας.
Άξιο προσοχής και ιδιαίτερης υπογράμμισης το περιεχόμενο των ιταλικών και ισπανικών αναλύσεων και αιτημάτων, πόσο επεξεργασμένες είναι αλλά και ότι κινούνται σε εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από κάποιες πρώτες ελληνικές «ζυμώσεις». Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι Η Ιταλία πανηγυρίζει για την εφαρμογή της Ιχνηλασιμότητας , ζήτημα το οποίο στην Ελλάδα συναντά από σφοδρές αντιδράσεις μέχρι την αδιαφορία.
ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ ΕΛΙΑ
Οι πρώτες εντάσεις για τις ελιές Χαλκιδικής απειλούν να μεταφερθούν και στην ελιά Καλαμών μετά τα ποιοτικά προβλήματα που επεσήμανε η ΠΕΜΕΤΕ με Ανακοίνωσή της.
πηγη: