ΑρχικήMy PetΟχιά: Τι να κάνουμε και τι όχι αν μας δαγκώσει το δηλητηριώδες...

Οχιά: Τι να κάνουμε και τι όχι αν μας δαγκώσει το δηλητηριώδες φίδι

Μετά την άνοιξη, ολοένα και αυξάνονται τα περιστατικά με φίδια που συναντάμε στα χωράφια, τα σπίτια ή τους δρόμους. Κάποια είναι ακίνδυνα, κάποια όμως έχουν δηλητήριο, όπως η οχιά που το δάγκωμά της είναι επικίνδυνο.

Οι περισσότεροι από εμάς πανικοβαλλόμαστε αν συναντήσουμε ένα φίδι μπροστά μας. Δεν είναι όλα τα φίδια επικίνδυνα και δηλητηριώδη, δυστυχώς όμως τα σκοτώνουμε και τα τραυματίζουμε χωρίς πρώτα να τα έχουμε αναγνωρίσει.

Πού συναντάμε τις οχιές

Η οχιά είναι από τα πιο κοινά φίδια που συναντάμε στην Ελλάδα. Οι περιοχές που τη συναντάμε και έχει καταγραφεί η παρουσία της είναι: Ηπειρωτική Ελλάδα, Πελοπόννησος, Εύβοια, Μεγαλόννησος Καρύστου, Θάσος, Αμμουλιανή, Σποράδες (Σκιάθος, Σκόπελος, Αλόννησος, Περιστερά, Αδέλφια), Ιόνια νησιά (Κέρκυρα, Λευκάδα, Κάλαμος, Ιθάκη, Κεφαλλονιά), Κυκλάδες (Άνδρος, Τήνος, Μύκονος, Δήλος, Ρήνεια, Σύρος, Νάξος, Πάρος, Αντίπαρος, Δεσποτικό, Στρογγυλή, Ίος, Σίκινος, Ηρακλειά, Άνω Κουφονήσι), Σαλαμίνα, Πόρος, Ελαφόνησος.

Οι διαφορές της οχιάς από ένα μη δηλητηριώδες φίδι

Η οχιά έχει τριγωνικό, πλατύ κεφάλι, κάθετη, σχισμοειδή κόρη ματιού, όπως αυτή της γάτας και στη ράχη έχει μοτίβο ζιγκ ζαγκ. Τα μη δηλητηριώδη φίδια έχουν στρογγυλεμένο κεφάλι και κόρες ματιού, το δέρμα τους έχει μεγάλες φολίδες. Δεν έχουν ζιγκ ζαγκ στη ράχη, αλλά ένα μόνο χρώμα ή μοτίβα όπως κηλίδες.

Τι πρέπει να κάνουμε αμέσως μόλις μας τσιμπήσει οχιά

1. Παραμένουμε ψύχραιμοι είτε έχει συμβεί σε εμάς είτε σε κάποιον δίπλα μας. Ο πανικός μπορεί να οδηγήσει σε λάθος κινήσεις και να χειροτερέψει την κατάσταση. Στόχος είναι να φτάσουμε στο πιο κοντινό νοσοκομείο, ζητώντας βοήθεια για τη μεταφορά.

2. Αφαιρούμε κοσμήματα και στενά ρούχα που ακουμπούν την τραυματισμένη περιοχή, με σκοπό να μην μας πιέζουν το δέρμα.

2. Απομακρυνόμασε από το φίδι και δεν προσπαθούμε να το σκοτώσουμε. Μπορεί να εξαγριωθεί και στην προσπάθειά του να αμυνθεί, να επαναλάβει το δάγκωμα. Στην Ελλάδα χρησιμοποιείται ένας αντιοφικός ορός για κάθε περίπτωση.

4. Το θύμα, είτε είμαστε εμείς είτε κάποιος άλλος, θα πρέπει να παραμείνει ακίνητο, όπως και το μέρος (του σώματος) που έχει δεχτεί το δάγκωμα του φιδιού. Πρέπει να ξαπλώσει ή να καθίσει σε απόλυτη χαλάρωση του σώματος. Κρατάμε το σημείο του δήγματος πιο χαμηλά από την καρδιά. Με την ακινησία καθυστερεί η ροή του δηλητηρίου, άρα και η εξέλιξη των συμπτωμάτων.

5. Δεν κόβουμε ή σκίζουμε το δέρμα και δεν ρουφάμε το δηλητήριο.

6. Δεν δένουμε το δαγκωμένο μέλος. Είναι πολύ σημαντικό να μην εμποδιστεί η κυκλοφορία του αίματος. Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δημιουργίας θρόμβων και νέκρωσης του άκρου. Το δηλητήριο εξαπλώνεται κυρίως μέσω της λέμφου, επομένως μία σφιχτή περίδεση που θα σταματούσε την κυκλοφορία του αίματος είναι ανώφελη και επικίνδυνη.

7. Δεν εφαρμόζουμε πάγο στην περιοχή του δήγματος.

8. Το θύμα δεν πρέπει να καταναλώνει παυσίπονα ή αλκοόλ (εξαιρείται η παρακεταμόλη).

9. Δεν χρησιμοποιούμε συσκευές άντλησης δηλητηρίου. Έχει δειχθεί ότι πιθανότατα επιδεινώνουν την κατάσταση.

10. Καλούμε το 166 ή το 112 για να έρθει βοήθεια ή γίνεται μεταφορά στο νοσοκομείο με ψυχραιμία και ασφάλεια. Το θύμα δεν πρέπει ούτε να οδηγήσει ούτε να περπατήσει, καθώς πρέπει να παραμένει ακίνητο.

πηγη: