του Δημήτρη Π. Μητρόπουλου- Νομικός
Με μια μεγάλη λαϊκή κινητοποίηση, ο νέος Βούλγαρος πρωθυπουργός Ρούμεν Ράντεφ υποδέχθηκε τα οστά τού τσάρου Σαμουήλ (997-1014) που είχαν βρεθεί στη Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου στις Πρέσπες και φυλάσσονταν στο Βυζαντινό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Ο Σαμουήλείχε μεγεθύνει τη βουλγαρική επικράτεια στη Βαλκανική, αλλά είχε ηττηθεί κατά κράτος από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο τον Β’ (επονομαζόμενο «Βουλγαροκτόνο», 976-1025) και θεωρείται ο γενάρχης τού νεώτερου βουλγαρικού έθνους.
Ο φιλορώσος Ράντεφ, με ένα πρόγραμμα εθνικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης, σε αντίθεση με τις πολιτικές απο-εθνοποίησης και woke ατζέντας τής ΕΕ, επιχειρεί να εξισορροπήσει τις ιστορικές σχέσεις των Βαλκανίων με το «ξανθό γένος», τον μεγάλο ομόδοξο «αδελφό», διαπιστώνοντας την καταστροφική ευρωπαϊκή πολιτική.
Όμως το ότι οι Βούλγαροι, βάσει της συμφωνίας, επιστρέφουν μόνο το 6% των κειμηλίων (πολύτιμα χειρόγραφα, περγαμηνές, εικόνες και λοιπά αντικείμενα λατρείας), που αρπάχτηκαν κατά τη βουλγαρική κατοχή τής Βόρειας Ελλάδας το 1917, αλλά και κατά την κατοχή του 1940-1944, από διάφορες μονές (κυρίως από τη Μονή τής Παναγίας Εικοσιφοίνισσας), αποτελεί μια πρωτοφανή ήττα για την ελληνική κυβέρνηση, η οποία -γνωρίζοντας τη μεγάλη αξία για τους Βούλγαρους των επιστρεφομένων λειψάνων- είχε την υποχρέωση να αξιώσει την επιστροφή όλων των κλοπιμαίων. (Σημειωτέον ότι η Μονή τής Παναγίας της Εικοσιφοίνισσαςστο Παγγαίο χρονολογείται από τον 5ο αιώνα μ.Χ. και θεωρείται η αρχαιότερη σε όλο τον ευρωπαϊκό χώρο.)
Εξάλλου, μία ημέρα νωρίτερα (2-10-2026) η Πρόεδρος της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν επισκέφθηκε τα Σκόπια και δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «Η μακεδονική κουλτούρα και γλώσσα μόνο πλουσιότερη κάνουν την Ένωσή μας…» αποκαλύπτοντας για άλλη μια φορά τις αληθινές προθέσεις τής Γερμανίας και της ΕΕ που (τουλάχιστον με την κυρία Μέρκελ) ήταν λεκτικά συγκρατημένες.
Προ ολίγων εβδομάδων, όμως, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Κορυφής Αντόνιο Κόσταείχε απαιτήσει από τον σκοπιανό πρωθυπουργό να τροποποιήσει το Σύνταγμα και να αναγνωρίσει τη βουλγαρική μειονότητα και τη -γενέθλια τής σκοπιανής διαλέκτου- βουλγαρική γλώσσα.
Το περιεχόμενο της ανισομερούς ανταλλαγής Ελλάδας-Βουλγαρίας αντανακλά το …διεθνές «κύρος» που έχει η χώρα μας, ακόμη και μεταξύ των βαλκανικών χωρών, που μόλις προ ολίγων χρόνων συνδέθηκαν ή εισήλθαν στην ΕΕ και την ΟΝΕ. Υπάρχει άλλη χρεία «μαρτύρων» για την κατάπτωση του διεθνούς κύρους της Ελλάδας;
Ήδη τα Σκόπια κυκλοφορούν βιβλία, μεταξύ των οποίων και αυτό τής ΣΤ’ Δημοτικού που αναφέρεται «στην πατρίδα την πάντα υπόδουλη και βασανισμένη» για τα ελληνικά εδάφη τής Μακεδονίας. Εάν μάλιστα διαβάσει κανείς τα νέα ιστορικά βιβλία που αναφέρονται ακόμη και στον Μέγα Αλέξανδρο, αλλά και σε άλλες εξέχουσες ιστορικές ελληνικές προσωπικότητες τής Βόρειας Ελλάδας, θα απορήσει για το πού βρίσκουν το θράσος να παραβιάζουν ακόμη και αυτή την απαράδεκτη Συνθήκη των Πρεσπών και να καταργούν στην πράξη τις όποιες ασαφείς πρόνοιες περιείχε περί χρήσεως των τοπωνυμίων, των ορολογιών και των συμβόλων μας.
Όλοι πλέον οι λαοί αισθάνονται την ανάγκη να αναφερθούν σε μία «μήτρα» γένεσης ή αναγέννησής τους, υπαρκτή ή κατασκευασμένη…. Το θεωρούν ως πρώτιστο υπαρκτικό τους καθήκον και αποφασιστικό γεγονός στον σύγχρονο κόσμο των εν πολλοίς απρόβλεπτων κοσμογονικών αλλαγών…
Έτσι και οι Σκοπιανοί τής ύστερης, τεχνητής και ψευδεπίγραφης «εθνογένεσης», -έχοντας τη στήριξη τής Γερμανίας που από τον προπερασμένο αιώνα είχε ως κεντρικό στόχο τον κατακερματισμό των Βαλκανίων (για να μην ευοδωθεί ποτέ η συνεργασία τους κατά τη Χάρτα τού Ρήγα Φεραίου)-, βρίσκουν τώρα τα όργανα της ανυπόληπτης και χρεοκοπημένης Ευρώπης στον πρόθυμο …επικυρωτή των πολιτικών τους.
Γιατί είναι ιστορική αφέλεια και προφανής ανοησία να πιστεύει κάποιος ότι αυτοί που υλοποιούν το πάντα υπάρχον γερμανικό και κεντροευρωπαϊκό σχέδιο για τη διαχείριση των βαλκανικών λαών, υπάρχει περίπτωση να επαναφέρουν όλους τους επιθυμούντες την ένταξη στην ΕΕ στην ορθή γραμμή και θεώρηση της ιστορίας…
Υπό τη σκιά όλων αυτών των εξελίξεων και των προβλημάτων που δημιουργεί και η πάντα συνεργάτιδα, φίλη και σύμμαχος των Γερμανών Τουρκία στην Κύπρο, το Αιγαίο, τα Βαλκάνια, τη Μέση Ανατολή, τη Βόρεια Αφρική και αλλαχού, είναι κωμικοτραγικό να ακούγεται καθημερινά στα συστημικά ΜΜΕ (κυρίως από τις αξιότιμες παρουσιάστριες) η διαρκώς επαναλαμβανόμενη προσφώνηση «η ευρωπαϊκή μας οικογένεια» ωσάν όλα αυτά που έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται εις βάρος τής πατρίδας μας -σε όλους τους τομείς τής εθνικής, κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής- αντανακλούν τη …θαλπωρή οικογενειακής ατμόσφαιρας(!), εντός της οποίας οι Έλληνες ξεχειλίζουν από …ευημερία και αισθάνονται …ευτυχείς!!
Για να επιβεβαιωθεί ότι προ της συρρίκνωσης (ή ακόμη και της εξαφάνισης) ενός λαού προηγείται το στάδιο «τής μεγάλης ψευδαίσθησης» όπου όσοι διάγουν αξιοπρεπώς στις παρυφές τού αλλοτριωτικού συστήματος της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης και αποτελούν μόνο μια μικρή μειοψηφία, προσπαθούν να πείσουν όλους τους άλλους ότι, ζώντας μέσα στον …παράδεισο τής …οικογενειακής ευτυχίας, πρέπει να ανεχτούν και όσα χρόνια τιμωρίας και λεηλασίας επιβάλλει το «καθαρτήριο» τής …στοργικής μητέρας.
Ώσπου μία μέρα θα ξυπνήσουμε από τον λήθαργο και δεν θα έχουμε μια οργανωμένη, πανάρχαια και ιστορική χώρα αλλά έναν αφιλόξενο χώρο, «ένα πεδίο βολής φτηνό που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι», όπως λέει και ο ποιητής.