Πρωτομαγιά, μία γλυκύτατη γιορτή της καρδιάς μας… Όπου, τούτη η καρδιά, περισσότερο η λιγώτερο κουρασμένη από της καθημερινής ζωής την βιωματική πολυμορφία, αφήνεται αναπαυτικά στου Μάη το ολάνθιστο το ξάνοιγμα. Και ο ψυχισμός μας, ανανεωμένος βαλσαμικά, πετάει κατά γης κάθε πιεστικό ψυχοκάλυμμα και λεύτερος κι αδέσμευτος, καλπάζει θριαμβικά πάνω από λουλουδιών αξέχασταπατήματα… Κα…να: Μ’ ένα ποτήρι γλυκόπιωτο κρασί, ακατάλυτο σύντροφο σε κάθε μας βήμα, στέλνουμε στην καρδιά μας μηνύματα ελπίδας, αισιοδοξίας και αγάπης: Απαράλλαχτα, όπως ο μενεξές ανθίζει σε κάθε γωνιά και αφήνει το ταπεινό του το άρωμα ολότελα αδέσμευτο σε κάθε διαβάτη της ζωής, καλής ή κακής, διάφανης ή θαμπής…
Κι όλο αυτό το γραφτό, ένα κέρασμα από μένα, στου Μαγιού τις πολυστέφανες χαρές….
Με όλη μου την αγάπη
Ι. Κάνδυλας