ΑρχικήΗλεία-Δυτική ΕλλάδαΚιτ επιβίωσης στο Νομό Ηλείας;

Κιτ επιβίωσης στο Νομό Ηλείας;

Προσθέστε το Protinews.com.gr στις προτιμήσεις σας ακολουθώντας μας στη Google

Add Protinews.com.gr on Google

Γράφει η Βάσω Σωτηροπούλου


Έλεγα πάλι, όπως την προηγούμενη βδομάδα να γράψω ένα σοβαρό άρθρο-επιφυλλίδα κυρίως-αλλά ο άνεμος της επικαιρότητας φύσηξε και την πήρε τη σοβαρότητα.
Δε βαριέσαι, είπα. Το αναγνωστικό μου κοινό έχει χιούμορ, αλλιώς δε θα με διάβαζε.
Με ρωτάει, λοιπόν, μια φίλη στο γυμναστήριο αν ετοίμασα το κιτ επιβίωσης και από το γέλιο κόντεψα να πέσω από το κρεβάτι του πιλάτες στο πάτωμα.
Βέβαια, μέχρι να δημοσιευτούν αυτές οι γραμμές ελπίζω να μην έχει έρθει η συντέλεια του κόσμου στο ενδιάμεσο και γίνω πανελλαδικώς ρεζίλι που διακωμωδώ την κατάσταση τοιουτρόπως.
Παγκοσμίως λίγο δύσκολο, ευτυχώς.
Το πακέτο επιβίωσης αρχικά συνιστά υπευθυνότητα σε μας που ως λαός γεννηθήκαμε για να τα αφήνουμε όλα τελευταία στιγμή.
Η ιστορία της ζωής μας.
Κατόπιν, συνιστά ψυχραιμία σε περίπτωση ακραίων φυσικών καταστροφών πχ σεισμό.
Ψυχραιμία, ναι. Σε μένα που έκανε μια φορά σεισμό στο μάθημα και παράτησα στεγνά τον μαθητή μου στο γραφείο και βγήκα έξω τρέχοντας, κυρία!
(Όταν το διαβάσει θα με πάρει τηλέφωνο. Ανδρέα, ακούς;)
Μετά οι οδηγίες λένε να έχουμε πρόχειρα ισοθερμικά, κουβέρτες και μάλλινες φλοκάτες, αυτές που παλιά πλένανε στα ποτάμια και στεγνώνανε όταν πιάναν οι ζέστες, άρα αχρείαστες ήταν.
Ισοθερμικό εγώ δε φόρεσα ούτε σε ταξίδι στο εξωτερικό καταχείμωνο με μείον βαθμούς κι όλη μέρα περπάτημα στα αξιοθέατα. Που μέχρι προχθές έκανα μπάνιο στη θάλασσα και έχω βεντάλια σε κάθε τσάντα.
Θα φορέσω τώρα;
Στη συνέχεια, χρειάζεται, λέει, φορτισμένο κινητό. Αυτό το χω! Φορτίζω 75 φορές ημερησίως το κινητό μου και δεν ξέρω πού να απευθυνθώ για να το λύσω το συγκεκριμένο μου κόλλημα, αφού μονίμως καταστρέφω τις μπαταρίες στα άιφον κι έχω διαλυθεί οικονομικά.
Ως τώρα η επιβίωση δεν πάει καλά, το χετε καταλάβει, αλλά θα συνεχίσω μπας και αναπτερωθεί η ελπίδα που πεθαίνει τελευταία, αλλά πεθαίνει.

Να έχουμε, λέει, ξηρά τροφή ή τρόφιμα μακράς διάρκειας μη μας κόψει και η πείνα την ώρα που θα πέφτει το φωτιστικό από το σεισμό, θα πλημμυρίζει το υπόγειο και το νερό θα ανεβαίνει στον πρώτο όροφο όπως στις ταινίες στο σινεμά ή θα φεύγει το μπαλκόνι σύσσωμο για άλλες πολιτείες από τον ανεμοστρόβιλο.
Να έχουμε τρόφιμα, δεν αντιλέγω. Εκείνο που φοβάμαι, γιατί με ξέρω καλά πολλά χρόνια τώρα είναι μήπως με πιάσει καμιά βραδινή λιγούρα μέχρι να έρθει η Δευτέρα Παρουσία και ορμήξω στο κιτ επιβίωσης έτσι όπως θα στέκει αγέρωχο δίπλα στην πόρτα κι έχετε γεια βρυσούλες,
λόγγοι,
βουνά,
ραχούλες.
Δεν επιβιώνουμε, είναι πλέον σίγουρο.
Εκείνο όμως που είναι πιο σίγουρο κι από την ίδια τη σιγουριά είναι ότι, αν δώσουμε ως οικογένεια, όπως λένε οι οδηγίες σε μια ύστατη προσπάθεια να σοβαρευτούμε, ένα προκαθορισμένο ραντεβού σε κάποιο σημείο, να ανταλλάξουμε απόψεις για το πώς περνάμε 72 ρημαδοώρες στα μαύρα σκοτάδια και χωρίς ίντερνετ, οι μισοί θα πάμε πάνω κι οι άλλοι μισοί κάτω, για τέτοια συνεννόηση μιλάμε.
Και βλαμμένοι και survivors!
Μην μακρυγορώ, αν επιβιώνεις στην Ελλάδα πολλά χρόνια τώρα, δε μασάς από προληπτικές οδηγίες τρόμου.
Αν επιβιώνεις ειδικά στο νομό Ηλείας, δε μασάς ούτε από φυσικές καταστροφές, γιατί τις έχεις πάθει όλες.
Κι αφού επιβίωσες τόσα χρόνια, θα επιβιώσεις και τώρα.
Σιγουράκι αυτό.
Επομένως, μια είναι η οδηγία για παν ενδεχόμενο.
Έρχονται Χριστούγεννα.
ΦΑΤΕ!

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ