Η προεκλογική συζήτηση σήμερα πρώτη εβδομάδα Νοεμβρίου ξεκινά με ένα βολικό ερώτημα, ποιος υπουργός θα χρεωθεί τη φθορά. Το δυσκολότερο, ποιος θα διορθώσει τους μηχανισμούς που την παράγουν, μένει συνήθως στο περιθώριο. Αυτή είναι η πολιτική ένταση που αποκαλύπτουν οι παραπολιτικές στήλες, πίσω από τις πληροφορίες για κάλπες, ανασχηματισμούς και εσωκομματικές μετακινήσεις.
Η κυβέρνηση παρουσιάζεται ταυτόχρονα ως δύναμη εξυγίανσης και ως σύστημα που χρειάζεται επισκευή. Ο Χρυσοχοΐδης προβάλλεται για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος, ο Δένδιας για την αμυντική αναβάθμιση, άλλοι υπουργοί καλούνται να απολογηθούν για υπαρκτές δυσλειτουργίες ή διακινούμενες ανησυχίες. Ο Παπασταύρου δέχεται επαίνους και επιθέσεις από διαφορετικές στήλες. Η αντίφαση δείχνει ανταγωνισμό επιρροής γύρω από την κυβέρνηση, χωρίς να αποδεικνύει κοινό συντονισμό.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν αυτή η κατάταξη προσώπων υποκαθιστά την αξιολόγηση πολιτικών. Η αποκάλυψη ενός κυκλώματος καταγράφει μια διωκτική επιτυχία, αφήνει όμως ανοιχτό το ερώτημα γιατί οι προηγούμενοι έλεγχοι δεν το εντόπισαν. Αν η πολιτική ανταμοιβή εξαρτάται κυρίως από την εντυπωσιακή επέμβαση, η λιγότερο θεαματική δουλειά της πρόληψης κινδυνεύει να μένει χωρίς ισχυρούς υποστηρικτές. Και κάθε κυβέρνηση καταλήγει να πανηγυρίζει επειδή αντιμετώπισε ένα πρόβλημα που είχε προηγουμένως ανεχθεί ο κρατικός μηχανισμός.
Η οικονομική συνέπεια είναι συγκεκριμένη. Μια επιχείρηση που πληρώνει φόρους δυσκολεύεται να ανταγωνιστεί εκείνη που στηρίζει το περιθώριο κέρδους της στη φοροδιαφυγή. Ταυτόχρονα, η διοίκηση οφείλει να ξεχωρίζει με ακρίβεια εταιρείες, περιουσίες και ευθύνες. Η αποτελεσματικότητα απαιτεί έλεγχο χωρίς εξαιρέσεις και αποφάσεις που αντέχουν στη δικαστική εξέταση. Διαφορετικά, το κόστος της παρανομίας και το κόστος της διοικητικής αστοχίας μεταφέρονται στους συνεπείς, στους εργαζομένους και τελικά στους φορολογουμένους.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η μάχη της συσπείρωσης αποκτά μεγαλύτερη σημασία από την ημερομηνία των εκλογών. Ο Μητσοτάκης χρειάζεται να συγκρατήσει διαρροές και να δώσει λόγο επιστροφής σε απογοητευμένους ψηφοφόρους. Η πολιτική ανάγνωση της επίσκεψης στην Καλαμάτα συνδέεται εύλογα με την επιρροή Σαμαρά και τη σημασία των αυτοδιοικητικών δικτύων. Οι ψηφοφόροι, πάντως, δεν επιστρέφουν επειδή τους επισκέφθηκε πολυμελές κυβερνητικό κλιμάκιο. Χρειάζονται πειστική απάντηση για το τι θα λειτουργήσει καλύτερα.
Αντίστοιχα, ο Τσίπρας δεν αποκτά κυβερνητική αξιοπιστία συγκεντρώνοντας υποψηφίους, ενώ το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να στηρίξει την εναλλακτική του μόνο στις αδυναμίες των ανταγωνιστών του. Η κοινοβουλευτική παρέμβαση αποκτά αξία όταν αλλάζει μια προβληματική ρύθμιση και συνοδεύεται από εφαρμόσιμη πρόταση. Εκεί θα κριθεί αν η αντιπολίτευση διεκδικεί ευθύνη διακυβέρνησης ή απλώς καλύτερη θέση στην κατάταξη.
Το ίδιο ισχύει για τις δημοσκοπήσεις. Χωρίς δημοσιευμένα στοιχεία, οι διαβεβαιώσεις περί ανόδου ή υποχώρησης λειτουργούν περισσότερο ως μηνύματα προς στελέχη που επιλέγουν στρατόπεδο παρά ως περιγραφές των διαθέσεων της κοινωνίας.Η ενημέρωση της ημέρας στο WhatsAppΚαθημερινά οι σημαντικότερες εξελίξεις, χωρίς θόρυβο.
Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν η πίεση οδηγεί σε διορθώσεις ή εξαντλείται στην ανακατανομή εντυπώσεων. Ένας ανασχηματισμός μπορεί να αλλάξει υπευθύνους. Για να αλλάξει αποτελέσματα, χρειάζεται σαφείς αρμοδιότητες, ελέγχους και μετρήσιμες δεσμεύσεις. Αλλιώς, η επόμενη παραπολιτική αποκάλυψη θα βρει καινούργιο υπουργό μπροστά στο ίδιο πρόβλημα.
1. Συνοπτικά
Η παραπολιτική ροή των τεσσάρων στηλών αποκαλύπτει μια συντονισμένη προσπάθεια του κυβερνητικού επιτελείου να διαχειριστεί τις διπλές πιέσεις που δέχεται, τόσο στα δεξιά του όσο και στο εσωτερικό της κυβερνητικής μηχανής. Στην πρώτη γραμμή βρίσκεται η επιστροφή του εκλογικού σχεδιασμού με ορίζοντα την άνοιξη, όπως τον εκπέμπει το υπουργείο Εσωτερικών, σε συνδυασμό με την ανησυχία για τη διείσδυση ακροδεξιών σχηματισμών στους νέους ψηφοφόρους. Παράλληλα, καταγράφεται μια ανοιχτή μάχη επιρροής ανάμεσα σε κορυφαία στελέχη, με τον Νίκο Δένδια να προβάλλει σταθερά ένα αυτόνομο εθνικό προφίλ, τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη να αξιοποιεί τις αστυνομικές επιτυχίες για να ενισχύσει τη δημόσια ασφάλεια, και το Μέγαρο Μαξίμου να επιχειρεί συμβολικές κινήσεις στην εκλογική βάση της περιφέρειας, όπως η επίσκεψη στην Καλαμάτα. Το πραγματικό επίδικο είναι η αποτροπή της κοινωνικής κόπωσης, η οποία απειλεί να εκδηλωθεί μέσω καθυστερήσεων στις αγροτικές επιδοτήσεις και καθυστερήσεων σε κρίσιμες υποδομές.
πηγη: