Η πολιτική ανακατωσούρα δεν προαναγγέλλεται, ψιθυρίζεται σε στήλες, αφήνεται να κυκλοφορήσει σε παραπολιτικά, δοκιμάζεται σε διαρροές και μετά, όταν ωριμάσει, βαφτίζεται «στρατηγική». Αυτό ακριβώς συμβαίνει τώρα. Η κυβέρνηση μπορεί να μην έχει κηρύξει εκλογές, αλλά λειτουργεί ήδη σαν να βρίσκεται σε προεκλογικό προθάλαμο.
Η 27η Σεπτεμβρίου, είτε είναι πραγματικός σχεδιασμός είτε δοκιμαστικό μπαλόνι, υπηρετεί έναν σκοπό: να μετρήσει αντιδράσεις. Να δει ποιοι βουλευτές σηκώνονται από την καρέκλα, ποιοι υπουργοί συνεχίζουν να παριστάνουν τους θεσμικούς παρατηρητές, ποιοι επιχειρηματικοί και μιντιακοί κύκλοι συντονίζονται, ποια αντιπολίτευση έχει αντανακλαστικά και ποια απλώς περιμένει να τη βρει το τρένο.
Το Μαξίμου ξέρει ότι ο χρόνος δεν είναι ουδέτερος. Το καλοκαίρι μπορεί να δώσει εικόνα ανάσας. Ο χειμώνας, όμως, αν έρθει με ακρίβεια, καύσιμα, κόπωση και δικαστικές εξελίξεις, μπορεί να γίνει πολιτικό ψυγείο. Με μακροοικονομικούς δείκτες δεν γεμίζει το καλάθι του σούπερ μάρκετ. Και η κοινωνία, όσο κι αν δεν βλέπει πειστική εναλλακτική, δεν υπογράφει λευκή επιταγή.
Το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι μόνο η αντιπολίτευση. Είναι η ίδια η κυβερνητική της διάταξη. Υπάρχουν βουλευτές που αισθάνονται ότι πληρώνουν τη φθορά στις περιφέρειές τους.Υπάρχουν υπουργοί που εξαφανίζονται όταν η μπάλα καίει. Υπάρχουν οι «ετοιμοπόλεμοι» που βγαίνουν μπροστά και ζητούν πολιτικό μέρισμα. Και υπάρχει πάντα η σκιά Καραμανλή, όχι ως οργανωμένη απειλή, αλλά ως υπενθύμιση ότι η ΝΔ δεν είναι προσωπικό κόμμα κανενός.
Στο βάθος υπάρχει και το δικαστικό μέτωπο. ΟΠΕΚΕΠΕ, Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, Κοβέσι, Άρειος Πάγος, υποκλοπές. Η κυβέρνηση επιχειρεί ήδη να στήσει άμυνα πριν έρθει το κύμα. Όχι αρνούμενη τα πάντα, αλλά αμφισβητώντας τη μέθοδο, το timing, την πολιτική χρήση των υποθέσεων. Κλασική τεχνική: αν δεν μπορείς να ακυρώσεις το γεγονός, αμφισβήτησε τον διαιτητή.
Το ΠΑΣΟΚ, από την άλλη, κινδυνεύει να εγκλωβιστεί ανάμεσα στη θεσμικότητα και την αντιπολιτευτική ανάγκη. Αν θέλει να γίνει εναλλακτική, πρέπει να πείσει ότι μπορεί να κυβερνήσει. Αν θέλει απλώς να φωνάζει, θα μείνει χρήσιμο συμπλήρωμα του θορύβου.
Το συμπέρασμα είναι απλό και σκληρό: η χώρα μπαίνει σε πολιτικό κύκλο υψηλής έντασης. Η κυβέρνηση δεν καταρρέει, αλλά κουβαλά ρωγμές. Η αντιπολίτευση δεν πείθει, αλλά περιμένει λάθη. Και οι παραπολιτικές στήλες δεν περιγράφουν απλώς το παρασκήνιο. Το κατασκευάζουν.
πηγη: