Πανέμορφοι ελληνικοί χειμερινοί προορισμοί για solo travellers κοντά στη φύση, μέσα στα βουνά και τα πλακόστρωτα δρομάκια
Η νέα τάση στον τρόπο που ταξιδεύουμε ήρθε για να μείνει. Μετά τους καλοκαιρινούς προορισμούς που εξερευνήσαμε μόνοι μας, φύγαμε με τα ζεστά μας ρούχα για τέσσερα ελληνικά χωριά που θα μας εντυπωσιάσουν με τη γραφικότητά τους.
Σημειωτέον ότι όλα αυτά τα μέρη είναι μια χαρά να τα επισκεφθεί κανείς και με παρέα, με οικογένεια, με ταίρι. Απλώς, σε μια κατά μόνας εκδρομή θα τα απολαύσετε διαφορετικά, θα επιλέξετε ανάμεσα σε δεκάδες εκδοχές εξερευνήσεων και πολιτιστικών εξορμήσεων, θα προσαρμόσετε τα γούστα σας (είστε πνεύμα περιπετειώδες ή μήπως πιο ενδοσκοπικό;). Αυτοί οι τέσσερις προορισμοί δεν αφήνουν καμιά και κανέναν ταξιδιώτη που ταξιδεύει solo παραπονεμένο.
Λιτόχωρο -Πιερία
Κλασικός προορισμός που συνδυάζει το βουνό και τη θάλασσα, που προσφέρει στο μάτι καρτοποσταλικής ομορφιάς εικόνες και που ανήκει, παράλληλα, στα ομορφότερα ελληνικά θέρετρα, κι ας έχει αποκτήσει κοσμοπολίτικο αέρα λόγω των σύγχρονων καταλυμάτων και των γραφικών, πέτρινων κτιρίων του. Το Λιτόχωρο βρίσκεται στο νότιο τμήμα του νομού Πιερίας, κουρνιασμένο στις ανατολικές απολήξεις του Ολύμπου. Πολύ δυνατός συνδυασμός, ακόμα και από ενεργειακής άποψης. Ως συγγραφέας, θεωρώ ότι για κάποιον άνθρωπο που γράφει το τοπίο είναι ιδανικό.
Εάν αγαπάτε τις χειμωνιάτικες θάλασσες, σε κοντινή απόσταση από το Λιτόχωρο μπορείτε να προσεγγίσετε παραλίες όπως το Βαρικό, τη Γρίτσα και την Πλάκα, που είναι εννοείται ερημικές αυτή την εποχή. Ναι, στο Λιτόχωρο θα συναντήσετε επίσης πολλούς αναρριχητές και εκδρομείς του Ολύμπου. Αλλά θα συναντήσετε και ιστορία, ενδιαφέρουσα μακεδονίτικη αρχιτεκτονική και πανέμορφη φύση και θα θαυμάσετε τα εντυπωσιακά διώροφα αρχοντικά που κάποτε ανήκαν σε καπεταναίους. Περπατήστε στο πάρκο Κατούνια και φθάστε αν αντέχετε μέχρι το ξωκλήσι του Προφήτη Ηλία, στο ψηλότερο σημείο του Λιτοχώρου. Η θέα που θα αντικρίσετε είναι σκέτη ζωγραφιά. Εάν είστε των κοντινών εξορμήσεων, μπορείτε να δείτε το Κάστρο του Πλαταμώνα, να κάνετε έναν αναζωογονητικό περίπατο στο ορεινό χωριό του Παλαιού Παντελεήμονα ή ακόμα να φθάσετε στη Λεπτοκαρυά.
Λιτόχωρο/Photo: Shutterstock
Στο Λιτόχωρο θα δείτε και παλιά αρχοντικά, παραδοσιακής μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής/Photo: Shutterstock
Άγιος Γεώργιος Νηλείας/Photo: Shutterstock
Άγιος Γεώργιος Νηλείας -Πήλιο
Το Πήλιο οι solo travellers το ξέρουμε καλά, το επιλέγουμε σταθερά και το αγαπάμε για μία σειρά από λόγους. Για πολλούς, είναι μια μικρή περίληψη ολόκληρης της Ελλάδας: τα συνδυάζει κυριολεκτικά όλα. Στον Άγιο Γεώργιο έχετε πάει, αλήθεια; Αυτό το ορεινό χωριό, σε υψόμετρο 620 μέτρων, δεν κάνει απλώς για «μια στάση στην πλατεία»- αν και η συγκεκριμένη πλατεία με τα τρία επιβλητικά πλατάνια είναι πόλος έλξης διερχομένων. Αυτή τη φορά, μένουμε στον Άγιο Γεώργιο, αποκαλούμενο και ως «ησυχαστήριο του Πηλίου», και τον περπατάμε: βλέπουμε τις παλιές σχιστολιθικές κατοικίες με τις χαρακτηριστικές τετράκλιτες στέγες και τα όμορφα νεοκλασικά αρχοντικά του 19ου αιώνα. Βρίσκεται περίπου τριάντα λεπτά από τον Βόλο, κάτι που καθιστά το χωριό εξαιρετική επιλογή και για πιο πολλές ημέρες.
Ο Άγιος Γεώργιος περιβάλλεται από ρυάκια, πέτρινες βρύσες και δάση από οξιές, καστανιές, μηλιές και αχλαδιές. Λίγο έξω από τον οικισμό, μπορείτε να δείτε και το υπαίθριο θέατρο Αλώνι, με θέα προς τον Παγασητικό, που τα καλοκαίρια φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις και συναυλίες. Πίσω στον οικισμό, μην παραλείψετε μια επίσκεψη στο μουσείο του πολυβραβευμένου γλύπτη Νικόλα Παυλόπουλου, με 22 γλυπτά, 13 ξυλογραφίες, 1 χαλκογραφία, 16 μετάλλια και αρκετά σχέδια, εργαλεία και προσωπικά αντικείμενα του καλλιτέχνη. Πολλοί επισκέπτονται τον Άγιο Γεώργιο και για την Ιερά Μονή Παμμεγίστων Ταξιαρχών, χτισμένη σε σημείο προνομιακό με πανοραμική θέα προς τον Παγασητικό. Βρίσκεται στον δρόμο που οδηγεί στον Άγιο Γεώργιο από τον Άγιο Βλάσιο, άρα τρία χιλιόμετρα πριν προσεγγίσετε το χωριό μπορείτε να κάνετε μια στάση εκεί. Σε πέντε με δέκα λεπτά βρίσκονται, σε χαμηλότερο υψόμετρο, οι γραφικές Πινακάτες, η Βυζίτσα και οι Μηλιές.
Δημητσάνα/Photo: Αμαλία Κωβαίου
Δημητσάνα/Photo: Αμαλία Κωβαίου
Δημητσάνα -Αρκαδία
Περίπου τρεισήμισι ώρες από την Αθήνα βρίσκεται το μεγαλειώδες κεφαλοχώρι που ακούει το όνομα Δημητσάνα και είναι ένας, όσο κλισέ κι αν ακούγεται, άχαστος προορισμός, περικυκλωμένος από καταπράσινα βουνά. Τα πέτρινα αρχοντικά του 19ου αιώνα, ο κεντρικός εμπορικός δρόμος (οδός Λαμπαρδοπούλου) για την αναγκαία περατζάδα και η χαράδρα του Λούσιου ποταμού στο φόντο είναι μερικοί μόνο από τους λόγους που αξίζει μια επίσκεψή μας εκεί. Η ιστορία του τόπου σημαντική, μιας που η Δημητσάνα διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, εξού και το χωριό είναι γνωστό και ως «μπαρουταποθήκη της Πελοποννήσου». Έχει γίνει πολύς λόγος για το κρυφό σχολειό, το οποίο σύμφωνα με την παράδοση λέγεται ότι λειτούργησε στην παλιά Μονή της Παναγίας Φιλοσόφου.
Λίγο πιο νότια στον Λούσιο βρίσκεται και το γεφύρι του Μαυρογιάννη ή Κοντού, κατασκευασμένο το 1864, που συνδέει το Ελληνικό με το Παλαιοχώρι. Στο κοντινό εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων με τον υπεραιωνόβιο πλάτανο λέγεται ότι μαζεύονταν οι Κολοκοτρωναίοι για να συντονιστούν κατά τη διάρκεια του Αγώνα. Προσωπικά, αγαπώ τη Δημητσάνα για την Ιστορική Δημόσια Βιβλιοθήκη της, η οποία άρχισε να λειτουργεί το 1764. Πολλές σελίδες από τους τόμους της χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή φυσεκιών. Στα στενά σοκάκια της στέκουν οι οικίες του Παλαιών Πατρών Γερμανού και του Γρηγορίου Ε΄. Αν η ιστορία σάς φανεί υπεραρκετή, μπορείτε να κάνετε μια παύση για λίγο καλό κρέας. Αγαπημένο (μου) το μπιφτέκι αγριογούρουνου στην ταβέρνα του Δρυμώνα.
Για να πεινάσετε περισσότερο, κάντε μια βόλτα που αξίζει τον κόπο: από τον οικισμό της Δημητσάνας πάρτε τον ανηφορικό δρόμο προς την περιοχή «Κάστρο», την Ακρόπολη της αρχαίας Τεύθιδος. Από αυτήν την υψηλότατη κορφή του χωριού θα συναντήσετε μια από τις πιο εμβληματικές θέες της ταξιδιωτικής σας ζωής. Για μια αναμνηστική φωτογραφία, βγάλτε μια φωτογραφία στο ρολόι της Αγίας Κυριακής, που αποτελεί δώρο των παλιών κατοίκων του χωριού, μεταναστών στη Νέα Υόρκη. Το ρολόι κατασκευάστηκε στο εργοστάσιο Seth Thomas στην Αμερική και έφτασε στη Δημητσάνα το 1900, ενώ το πέτρινο καμπαναριό φιλοτεχνήθηκε αργότερα, το 1910, από Τήνιους μαρμαρογλύπτες.
Ζαρούχλα/Photo: Shutterstock
Ζαρούχλα -Αχαΐα
Είστε έτοιμοι να δείτε το αχαϊκό τοπίο στα καλύτερά του; Μία ώρα από τα Καλάβρυτα βρίσκεται ένα κουκλίστικο χωριό, πραγματικά παραμυθένιο, χτισμένο σε υψόμετρο 1.020 μέτρων στις πλαγιές του Χελμού. Γύρω του, πυκνά δάση από καστανιές και έλατα και πολύ κοντά η ξακουστή λίμνη Τσιβλού. Μην παραλείψετε τη μέθεξη στην πολύ ποιοτική ταβέρνα του Μαχαίρα, με καλές τιμές και γεύσεις επικές. Εάν είστε της περιπέτειας, κάντε mountain bike κατηφορίζοντας προς τη λίμνη. Εάν πάλι σας γοητεύει η μυθολογία, από το χωριό Σόλο υπάρχει μονοπάτι που μετά από περίπου δυόμισι ώρες περπάτημα οδηγεί στον μεγαλοπρεπή καταρράκτη, γνωστό και ως «Ύδατα Στυγός».
Εκεί λένε οι μύθοι ότι βρισκόταν το Αθάνατο Νερό και επίσης ότι εκεί δινόταν ο πιο ιερός όρκος των θεών του Ολύμπου. Η διαμονή σας στη Ζαρούχλα θα έχει μεγάλη σχέση με το νερό, καθώς περπατώντας θα συνηθίσετε τους ήχους των τρεχούμενων νερών. Εάν εργάζεστε κατά την εκδρομή σας, θα βρείτε ηρεμία και έμπνευση μέσα στα τέσσερα παραδοσιακά διακοσμημένα δωμάτια του ιστορικού Πύργου. Μη φύγετε από τη Ζαρούχλα χωρίς να κάνετε τον περίπατο από το παλιό Δημοτικό Σχολείο μέχρι το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδας, στην αυλή του οποίου κρέμεται μια κούνια με θέα στα ελατοδάση και τις βουνοπλαγιές.
πηγη: