Κλιμάκια μεγάλων διεθνών εμπορικών οίκων διατρέχουν τους ελληνικούς ελαιώνες
Αγαπητοί μου αναγνώστες και αγαπητές μου αναγνώστριες,
με περιορισμένες συναλλαγές χωρίς αλλαγή των ονομαστικών τιμών ήταν για την Ελλάδα η εβδομάδα που πέρασε. Κλιμάκια μεγάλων διεθνών εμπορικών οίκων διατρέχουν τους ελληνικούς ελαιώνες χωρίς όμως να έχει καταγραφεί κάποιο ιδιαίτερο αγοραστικό ενδιαφέρον.
| Περιοχή | Τιμή (€/kg) |
|---|---|
| Λακωνία έξτρα (=) | 3,60 (*) – 4,50(**) |
| Μεσσηνία έξτρα (=) | 3,50 (*)– 5,00 (***) |
| Κρήτη έξτρα (=) | 3,80 – 4,20 |
| Παρθένο 1,2° (=) | 3,20 – 3,50 |
| Λαμπάντε 5° (=) | 2,30 – 2,60 |
(*) Για τα οριακά έξτρα 0,7°
(**) Επιλεγμένες ποιότητες (FOB)
(***) Για το δυσεύρετο ΠΟΠ Καλαμάτα
Στα υπόλοιπα εμπορικά κέντρα της Μεσογείου όλοι συνεχίζουν να τηρούν στάση επιφυλακτική, με μόνη αξιοσημείωτη μεταβολή το περαιτέρω “ψαλλίδισμα” των τιμών στα καλά ιταλικά εξαιρετικά παρθένα, τα οποία έχουν απωλεσει τα 6 ευρώ, ενώ οι πιο μεσαίες ποιότητες έχουν πέσει κάτω και από τα 5 ευρώ.
—…—
Αν δεν συμβεί κάποια συγκλονιστική μεταβολή των σημερινών δεδομένων, όσο πλησιάζει το φθινόπωρο θα διαμορφώνονται συνθήκες υπερβάλλουσας προσφοράς, με ό,τι επιπτώσεις μπορεί να έχει στις τιμές παραγωγού. Ή, να το πούμε ακόμη πιο απλά, πάμε για ένα «αντίστροφο 2022-2024». Εκείνη ήταν βουνοκορφή, τώρα πάμε για χαράδρα, με άλλα λόγια «χάθηκε ο ίσιος δρόμος» όπως είπε και η σοφή καμήλα στη γνωστή παροιμία.
Την εβδομάδα αυτή επιβεβαιώθηκαν οι ειδήσεις με μείωση στην κατανάλωση του έξτρα παρθένου στην Ισπανία αλλά και των των εξαγωγών ελαιολάδων και επιτραπέζιων ελιών της ΕΕ.
Σε αυτές τις συνθήκες υπερβάλλουσας προσφοράς η αγορά από μόνη της αδυνατεί να αυτορυθμιστεί εξασφαλίζοντας, κατ΄αρχήν στους ελαιοπαραγωγούς ένα δίκαιο και βιώσιμο εισόδημα. Με απλά λόγια είναι αυτό που η Ιταλία,και όχι μόνο, ονομάζει «κρίση». Είναι λοιπόν περισσότερο από ποτέ αναγκαία η λήψη παρεμβατικών μέτρων ελαϊκής πολιτικής όπως αναζητούν οι άλλες ελαιοπαραγωγικές χώρες και επιμένουμε να υπογραμμίζουμε.
πηγη: