ΑρχικήΗλεία-Δυτική ΕλλάδαΗ τριμερής στη Σενζέν και ο διαμοιρασμός των δραστηριοτήτων

Η τριμερής στη Σενζέν και ο διαμοιρασμός των δραστηριοτήτων

Προσθέστε το Protinews.com.gr στις προτιμήσεις σας ακολουθώντας μας στη Google

Add Protinews.com.gr on Google

Γράφει ο Χρήστος Μουρτζούκος
(Δημοσιογράφος στο e-enimerosi.com και Ανταποκριτής στη Γερμανία)

Η ιστορική τριμερής συνάντηση του Ντόναλντ Τραμπ, του Βλαντίμιρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ στη Σενζέν της Κίνας αποτελεί μια σημαντική εξέλιξη για τις διεθνείς γεωπολιτικές και γεωοικονομικές ισορροπίες.
Για πρώτη φορά, οι ηγέτες των τριών μεγαλύτερων πυρηνικών δυνάμεων κάθισαν στο ίδιο τραπέζι, προκειμένου να συζητήσουν ζητήματα που αφορούν την παγκόσμια ασφάλεια, την οικονομία, την ενέργεια, το εμπόριο και τη μελλοντική διαμόρφωση των διεθνών σχέσεων.
Η σημασία της συνάντησης δεν βρίσκεται μόνο στα θέματα που συζητήθηκαν, αλλά κυρίως στο γεγονός ότι οι τρεις ηγέτες επιχειρούν να διαμορφώσουν μια διαφορετική αντίληψη για τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειρίζονται τις διεθνείς υποθέσεις. Οι Η.Π.Α, η Κίνα και η Ρωσία, παρά τις σημαντικές διαφορές και τις αντιθέσεις τους, αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν ζητήματα στα οποία η συνεννόηση μεταξύ τους καθίσταται αναγκαία.
Στην κοινή διακήρυξη που ακολούθησε, οι τρεις χώρες συμφώνησαν στην ανάγκη μεταρρύθμισης του Ο.Η.Ε, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα στις σύγχρονες παγκόσμιες προκλήσεις. Παράλληλα, έθεσαν ως στόχο τη διατήρηση της σταθερότητας των ενεργειακών ροών, την αύξηση της παραγωγής και της προσφοράς πετρελαϊκών προϊόντων, αλλά και την έναρξη διαλόγου για τη μείωση των πυρηνικών κινδύνων και την αποτροπή της διάδοσης των πυρηνικών όπλων.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά στην ανάγκη σεβασμού της κρατικής κυριαρχίας και της ασυλίας των κρατικών αξιωματούχων, καθώς και οι θέσεις που διατυπώθηκαν σχετικά με τη δικαιοδοσία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου.
Στο οικονομικό πεδίο, ο Ντόναλντ Τραμπ έθεσε το ζήτημα των αμερικανικών αγροτικών εξαγωγών, ζητώντας από την Κίνα να αυξήσει τις αγορές αγροτικών προϊόντων από τις ΗΠΑ. Ωστόσο, οι δύο πλευρές εξακολουθούν να έχουν σημαντικές διαφωνίες γύρω από το εμπόριο, την τεχνολογία και την πρόσβαση σε προηγμένα μικροκυκλώματα τεχνητής νοημοσύνης. Αυτό δείχνει ότι η συνεργασία δεν σημαίνει απαραίτητα και εξάλειψη των ανταγωνισμών.
Για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, η συμμετοχή σε μια τέτοια συνάντηση αποτελεί σημαντική διπλωματική εξέλιξη, καθώς η Ρωσία επανέρχεται στο επίκεντρο της διεθνούς πολιτικής σκηνής, παρά τη διεθνή απομόνωση που αντιμετωπίζει λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, κυρίως από την Ε.Ε.
Για τον Σι Τζινπίνγκ, η φιλοξενία μιας τέτοιας συνάντησης ενισχύει τον διεθνή ρόλο της Κίνας, ενώ για τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελεί μια ευκαιρία να προβάλει την αμερικανική διπλωματία ως βασικό παράγοντα διαμόρφωσης των νέων διεθνών ισορροπιών.

Είναι μια νέα διάσκεψη της Γιάλτας του 1945;
H εκτίμησή μου είναι ότι, η ιστορική αυτή συνάντηση θα οδηγήσει σε μια νέα οπτική του κόσμου:

  1. Συνεργασία των εμπορικών σχέσεων μεταξύ των τριών χωρών
  2. Απομείωση του πυρηνικού αποτυπώματος
  3. Γεωπολιτικός συσχετισμός των σχέσεων των τριών χωρών
  4. Πιστεύω πως δεν θα είναι μία νέα Γιάλτα, ή ένας νέος διαμοιρασμός του κόσμου, αλλά θα είναι μια νέα διαχείριση των τριών δυνάμεων και επιμερισμός ή και συνεργασία αυτών.
    Αυτό που παρακολουθούμε δεν αποτελεί απλώς μια συνάντηση κορυφής, αλλά την προσπάθεια μιας νέας διαχείρισης των διεθνών δραστηριοτήτων από τις τρεις μεγάλες δυνάμεις.
    Οι χώρες της APEC αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 60% του παγκόσμιου Α.Ε.Π και περίπου το 36% του παγκόσμιου πληθυσμού. Η περιοχή Ασίας και Ειρηνικού έχει πλέον εξελιχθεί σε ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της παγκόσμιας οικονομίας. Το κέντρο βάρους του κόσμου, κατά κάποιον τρόπο, μετακινείται προς την Ευρασία και την Ασία, δημιουργώντας νέες οικονομικές και γεωπολιτικές συνθήκες.
    Αυτό που βλέπουμε στην ουσία, είναι μια πιθανή διαμόρφωση ενός νέου πλαισίου συνεννόησης και επιμερισμού των δραστηριοτήτων των τριών χωρών. Δεν σημαίνει ότι οι τρεις ηγέτες συμφώνησαν να μοιράσουν τον κόσμο σε συγκεκριμένες γεωγραφικές επικράτειες. Εκείνο που διακρίνω, είναι η προσπάθεια να προσδιοριστεί ποιος θα έχει τον κυρίαρχο ρόλο σε επιμέρους περιοχές, ποιες θα είναι οι ζώνες συνεργασίας και πώς θα διαχειρίζονται οι μεταξύ τους διαφορές.
    Δεν πιστεύω ότι πρόκειται για μια νέα Γιάλτα, με την έννοια της ιστορικής διάσκεψης του 1945 και του μεταπολεμικού διαμοιρασμού των σφαιρών επιρροής. Οι σημερινές συνθήκες είναι διαφορετικές. Θα μπορούσαμε, ωστόσο, να μιλήσουμε για μια νέα μορφή συνεννόησης μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων, με διαφορετική αντίληψη ως προς τη διαχείριση των διεθνών υποθέσεων.
    Η επόμενη ημέρα δεν θα διαμορφωθεί από μία μόνο συνάντηση. Είναι πιθανό να ακολουθήσουν νέες τριμερείς ή διμερείς συναντήσεις μεταξύ των τριών χωρών, προκειμένου να διευθετηθούν επιμέρους ζητήματα που δεν μπορούν να επιλυθούν σε μία κοινή διάσκεψη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η σύγκρουση με το Ιράν, η ενεργειακή ασφάλεια, το εμπόριο, η τεχνητή νοημοσύνη και ο πυρηνικός περιορισμός απαιτούν διαρκή διαπραγμάτευση και συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
    Το ζητούμενο, επομένως, είναι αν αυτή η πρώτη συνάντηση θα αποτελέσει την αρχή μιας σταθερότερης συνεργασίας ή αν θα παραμείνει ένας ισχυρός συμβολισμός χωρίς ουσιαστική συνέχεια.
    Σε κάθε περίπτωση, βρισκόμαστε μπροστά σε έναν κόσμο που αλλάζει. Έναν κόσμο που μεταβάλλεται και εισέρχεται σε μια νέα οπτική της γεωπολιτικής και της γεωοικονομίας. Η δημιουργία ενός πιο δίκαιου, πολυπολικού κόσμου αποτελεί το μεγάλο ζητούμενο, αλλά και τη μεγάλη πρόκληση της επόμενης περιόδου.
ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ