Πέντε απλές προτάσεις προς το Υπουργείο και τους αρμόδιους φορείς για να γνωρίζει ο παραγωγός την πραγματική απόδοση του καρπού του.
________________________________________
Ένα από τα πιο κρίσιμα και χρόνια ζητήματα στον κλάδο της ελληνικής ελαιοπαραγωγής είναι η έλλειψη διαφάνειας και αντικειμενικής μέτρησης κατά την παράδοση του ελαιόκαρπου.
Μετά από έναν ολόκληρο χρόνο δουλειάς, ο παραγωγός δικαιούται να ξέρει τι παραδίδει στο ελαιοτριβείο και όχι να περιμένει στα τυφλά το τελικό αποτέλεσμα.
Σε μια εποχή που το κόστος παραγωγής έχει εκτοξευθεί, είναι αδιανόητο να έχουμε εν δυνάμει αποδόσεις της τάξης του 18%-20% (ίσως και 25%) και στην πράξη να βλέπουμε αποδόσεις 10%-12%, χωρίς να υπάρχει ένας αντικειμενικός τρόπος να διαπιστώσουμε τι πραγματικά συμβαίνει.
Συχνά ακούμε ότι για τις χαμηλές αποδόσεις ευθύνεται η ποικιλία, το έδαφος, οι καιρικές συνθήκες, η υγρασία ή ο χρόνος συγκομιδής. Ασφαλώς, όλοι αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν την παραγωγή. Όμως, το εύλογο ερώτημα παραμένει: γιατί να μην υπάρχουν επιστημονικές μετρήσεις ώστε να γνωρίζουμε την αλήθεια;
Ο παραγωγός επενδύει χρήματα, προσωπική εργασία και δώδεκα μήνες φροντίδας. Πρέπει να έχει τη δυνατότητα να γνωρίζει τι πραγματικά παράγει και πότε τον συμφέρει να συγκομίσει τον καρπό του.
Ποιος μπορεί να αρνηθεί ότι , αυτά τα αιτήματά των ελαιοπαραγωγών ανήκουν στην σφαίρα των αυτονόητων δικαιωμάτων τους;
Καθώς η τεχνολογία για να γίνουν πράξη, υπάρχει ήδη και εφαρμόζεται σε μεγάλες ελαιοπαραγωγικές χώρες (όπως Ισπανία και Ιταλία), όπως:
• Αναλυτές NIR (Εγγύς Υπέρυθρης Φασματοσκοπίας): Πρόκειται για πιστοποιημένα μηχανήματα ταχείας ανάλυσης (τύπου OliveScan ή NIR αναλυτές) που μετρούν μέσα σε λιγότερο από 1 λεπτό την ακριβή ελαιοπεριεκτικότητα, την υγρασία και την οξύτητα ενός δείγματος ελαιοκάρπου, χωρίς χημικά.
• Ο διαχωρισμός των ποσοστών: Ο αναλυτής δείχνει τη συνολική ελαιοπεριεκτικότητα (π.χ. 20%), ενώ το ελαιοτριβείο εξάγει την εκχυλίσιμη ποσότητα (συνήθως 2-3 μονάδες χαμηλότερη, λόγω φυσικών απωλειών στον πυρήνα/ελαιοπυρήνα). Αν όμως η μέτρηση δείχνει 20% και η απόδοση βγαίνει 10%, τότε υπάρχει ξεκάθαρη απόδειξη είτε κακής ρύθμισης του ελαιοτριβείου (π.χ. λάθος θερμοκρασία μάλαξης ή στροφές decanter) είτε άλλου προβλήματος.
Κατ επέκταση, οι προτάσεις – αιτήματα είναι απλά και απολύτως λογικά:
1. Να υπάρχει σε κάθε ελαιοτριβείο κατάλληλο, πιστοποιημένο και αξιόπιστο όργανο μέτρησης της ελαιοπεριεκτικότητας του καρπού.
2. Να διενεργείται ασφαλής και αντιπροσωπευτική δειγματοληψία και μέτρηση του ελαιόκαρπου.
3. Να γνωρίζει ο παραγωγός, πριν από την έκθλιψη, την πραγματική περιεκτικότητα του καρπού του σε λάδι.
4. Να καταγράφεται επίσημα η πραγματική απόδοση της έκθλιψης.
5. Να πραγματοποιούνται τακτικοί και ουσιαστικοί έλεγχοι από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες.
Δεν έχουμε πρόθεση να κατηγορήσουμε κανέναν. Ούτε να αμφισβητήσουμε κανέναν συλλήβδην. Ζητάμε επιστημονικά δεδομένα, διαφάνεια και δικαιοσύνη για να ξέρουμε πότε μας συμφέρει να μαζέψουμε τις ελιές μας και τι πραγματικά παράγουμε.
Απευθύνουμε δημόσια τις προτάσεις, στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, στους γεωπόνους, στα ελαιοτριβεία και στους επιστημονικούς φορείς: Γιατί να μην θεσπισθεί και καθιερωθεί άμεσα ένα σύγχρονο, αξιόπιστο σύστημα μέτρησης της ελαιοπεριεκτικότητας σε όλα τα ελαιοτριβεία της χώρας;
Με εκτίμηση,Φανός Κωνσταντίνος Ε.Α Υποστράτηγος ΕΛ.ΑΣ τηλ. επικ. 6972714961

