- Κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Επιτροπής Περιφερειών της Βουλής
*Ανάγκη για μια νέα Εθνική Στρατηγική για τη βιωσιμότητα της ελαιοπαραγωγής και νέο Ευρωπαϊκό Ταμείο για τις χώρες του Νότου
Τη διαμόρφωση μιας νέας ολοκληρωμένης Εθνικής Στρατηγικής για τη βιωσιμότητα της ελληνικής ελαιοπαραγωγής, προσαρμοσμένης στα νέα κλιματικά δεδομένα, καθώς και τη δημιουργία ενός νέου Ευρωπαϊκού Ειδικού Ταμείου για τις χώρες του Νότου, με στόχο την αντιμετώπιση των καταστροφών στην αγροτική παραγωγή από την κλιματική κρίση, πρότεινε η Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος της Βουλής, Δρ. Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, κατά την κοινή συνεδρίαση της Επιτροπής Περιβάλλοντος και της Επιτροπής Περιφερειών της Βουλής. Οι επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης στην ελληνική ελαιοπαραγωγή, η ανάγκη προσαρμογής του πρωτογενούς τομέα και η σύνδεση της ελαιοκομίας με την περιφερειακή ανάπτυξη απασχόλησαν την συνεδρίαση, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την ελαιοκομία με απώτερο στόχο τη διαμόρφωση μιας ολοκληρωμένης στρατηγικής για τη βιωσιμότητα της ελληνικής ελαιοπαραγωγής και την προστασία των αγροτικών περιοχών της χώρας.
Κατά την εισαγωγική της τοποθέτηση, η Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δρ. Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, υπογράμμισε ότι η ελληνική ελαιοκομία συνιστά βασικό πυλώνα της αγροτικής οικονομίας και των εξαγωγών της χώρας, αλλά και αναπόσπαστο στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας και της μεσογειακής διατροφής. Τόνισε ότι η κλιματική κρίση επηρεάζει ολοένα και πιο έντονα την παραγωγή, μέσω της παρατεταμένης ξηρασίας, των ακραίων θερμοκρασιών, των πλημμυρικών φαινομένων, της μείωσης των υδατικών πόρων και της οργανικής ουσίας και γονιμότητας των εδαφών, καθώς και της εξάπλωσης ασθενειών και εντόμων, όπως ο δάκος. Παράλληλα, επισήμανε ότι οι επιπτώσεις αυτές δεν είναι μόνο περιβαλλοντικές, αλλά και βαθιά οικονομικές και κοινωνικές, επηρεάζοντας το εισόδημα χιλιάδων παραγωγών, την ανθεκτικότητα των τοπικών οικονομιών και τη βιωσιμότητα πολλών αγροτικών και νησιωτικών περιοχών της χώρας. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ανάγκη υιοθέτησης πρόσθετων μέτρων ενεργητικής προστασίας, αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών και καλλιεργητικών πρακτικών, ορθής διαχείρισης των υδάτων και θεσμικής στήριξης των παραγωγών, ενώ υπογράμμισε ότι απαιτείται νέα ολοκληρωμένη Εθνική Στρατηγική για την ελαιοπαραγωγή που θα λαμβάνει υπόψιν τα νέα κλιματικά δεδομένα.