Εκκίνηση με το 5,95 των Αγίων Αποστόλων
Η πρώτη τιμή της φετινής χρονιάς 2026/27 έκανε ποδαρικό παραδοσιακά στον συνεταιρισμό των Αγίων Αποστόλων, στα Βάτικα της νότιας Λακωνίας, στη ζώνη της Αθηνολιάς. Η πρώτη δημοπρασία με δύο βυτία, περί τους 54 τόνους, εξάντλησε τα περιθώρια αισιοδοξίας φθάνοντας τα 5,95 €/κιλό . Επιβεβαίωσε επίσης την πραγματικά εξαιρετική φετινή ποιότητα, ακόμη και για τα υψηλά στάνταρντ της περιοχής. Αυτό που μένει να φανεί είναι πόσο η τιμή αυτή θα αντέξει καθώς θα αυξάνουν και οι αποδόσεις καρπός/λάδι. Άλλωστε και πέρσι η αρχή έγινε με 7,85 €/κιλό.
Στις υπόλοιπες περιοχές η συγκομιδή τώρα ξεκινάει με τις πρώτες παρτίδες να σχηματίζονται όπως π.χ. με το μαυρολήσιο της Μεσσηνίας.
Για τα περσινά ελαιόλαδα το αγοραστικό ενδιαφέρον είναι μηδαμινό και είναι χαρακτηριστικό ότι τα έξτρα παρθένα στις τρεις χώρες Ελλάδα, Ισπανία, Τυνησία κινούνται σε ένα εύρος από 3,10 έως 3,60 €/κιλό, ενώ και τα ιταλικά υποχωρούν περί τα 4,40 €.
Το βέβαιο είναι πως η περσινή χρονιά, παρά τη μειωμένη ελληνική παραγωγή, αφήνει μεγάλα αποθέματα, ιδίως στην Κρήτη, τα οποία είναι άγνωστο ποια διαχείριση θα έχουν.
Σε ό,τι αφορά το κρίσιμο ερώτημα της ισπανικής και της παγκόσμιας φετινής παραγωγής, τόσο ο Ισπανός υπουργός Luis Planas προβλέπει παραγωγή 1,6 εκ. τόνους την 2026/27 , όσο και ο στρατηγικός αναλυτής Juan Vilar με τα χαρακτηριστικά της ελαιοκομικής περιόδου 2026/27 κινούνται στο άνω όριο των δικών μας προβλέψεων για την παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου εσοδείας 2026/27.
Όπως επανειλημμένα τονίζουμε από την αρχή του καλοκαιριού η παγκόσμια ελαιοκομία έχει περάσει σε μία νέα ιστορική περίοδο, άγνωστης διάρκειας, πλεονάζουσας προσφοράς, συνεπώς και μη βιώσιμων τιμών ιδίως για τους παραδοσιακούς ελαιώνες υψηλού κόστους.
Σε αυτές τις συνθήκες τα πιθανά ενδεχόμενα είναι δύο:
- Αφήνουμε το νόμο προσφοράς – ζήτησης να λειτουργήσει, να πάρει μια άτυπη «ρεβάνς» από τη διετία 2022 – 2024, «κι όποιος αντέξει». Κι επειδή αρκετοί ελαιοπαραγωγοί σε ευάλωτες, μειονεκτικές, κ.λπ. συνθήκες, δεν θα αντέξουν, αυτοί θα εγκαταλείψουν τους ελαιώνες τους και την ύπαιθρο. Μαζί τους θα δούμε και τον «θάνατο του μικρο – ελαιοτριβέα, εμπόρου, τυποποιητή». Ήδη βγήκαν στη δημοσιότητα οι θιασώτες αυτών των απόψεων.
- Παρεμβαίνουμε με μέτρα αγροτικής / ελαϊκής πολιτικής, αυτά που επί δεκαετίες γνωρίζαμε από την ΚΑΠ και σταδιακά εγκαταλείφθηκαν υπέρ άλλων προτεραιοτήτων, (όλα πολιτική είναι).
Εδώ χρειάζονται κάποιες κρίσιμες διευκρινίσεις. Τα μέτρα ελαϊκής πολιτικής δεν θα έρθουν από μόνα τους αλλά «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Ως olivenews.gr απευθύναμε Κάλεσμα συμπαράστασης στους Ιταλούς παραγωγούς και ελαιοτριβείς που κλιμακώνουν κινητοποιήσεις.
– Απαιτούνται φορείς με υπόσταση, οργανωμένοι, με τεκμηριωμένες θέσεις. Αλλιώς κανένας υπουργός ή, πολύ περισσότερο, οι Βρυξέλλες δεν πρόκειται να παραχωρήσουν τίποτα. Ακόμη και τα υπάρχοντα «εργαλεία» όπως π.χ. η προσωρινή αποθεματοποίηση απαιτεί συνεταιρισμούς / οργανώσεις παραγωγών. Ποιοι στην Ελλάδα θα αναλάβουν;
– Η επιχειρηματικότητα είναι αναγκαίο συμπλήρωμα των όποιων μέτρων στήριξης. Παράδειγμα, πρόταση από παλιά του υπογράφοντα είναι να προχωρήσουν τα ελαιοτριβεία, συνεταιριστικά και ιδιωτικά, στο «5λιτρο του παραγωγού» . Γιατί δηλαδή να απολαμβάνουν αυτό το λαδάκι μόνο οι Ιταλοί καταναλωτές ή να κυκλοφορεί σε παράνομους ανεξέλεγκτους χύμα 16κιλους τενεκέδες ή, λίγο και πανάκριβο, στα ράφια των αλυσίδων λιανικής; Όλοι, οι παραγωγοί, οι ελαιοτριβείς, οι καταναλωτές, κερδισμένοι θα ήταν!
Επιτραπέζια Ελιά
Μετά την ποικιλία της πράσινης ελιάς Χαλκιδικής ανακοινώθηκαν και οι Πρώτες τιμές Κονσερβολιάς , οι οποίες προφανώς δεν αφήνουν ικανοποιημένους τους ελαιοπαραγωγούς. Μετά από πολλά χρόνια που είχαμε την επιτραπέζια ελιά σαν το παράδειγμα επιτυχίας, φέτος ξαφνικά (;) η εικόνα σκοτείνιασε και διαβάζουμε για «τέλεια καταιγίδα», «να ματώσουμε όλοι» κ.ά. Μήπως θα πρέπει με ψυχραιμία να συζητηθούν οι προκλήσεις για χάραξη νέας πορείας;
πηγη: