Αγώνας δρόμου για τον εξηλεκτρισμό των λιμένων έως το 2030: Το μεγάλο στοίχημα για την επιβίωση της ελληνικής κρουαζιέρας

* Για την Ελλάδα, ως παγκόσμιο ναυτιλιακό και τουριστικό κέντρο, η ταχύτητα υλοποίησης των έργων εξηλεκτρισμού θα κρίνει το αν θα παραμείνει πρωταγωνίστρια ή αν θα μείνει «εκτός πρίζας»

** Το Master Plan του ΟΛΠΑ, προβλέπει τη δημιουργία έξι σταθμών ηλεκτροδότησης πλοίων από την ξηρά, εκ των οποίων οι πέντε θα εξυπηρετούν τα πλοία της ακτοπλοΐας και των διεθνών γραμμών (γραμμές Ιταλίας), ενώ η έκτη θέση προορίζεται για τον τομέα της κρουαζιέρας

*** Στο λιμάνι του Κατακόλου, η ανάπτυξη υποδομών ηλεκτροδότησης (Cold Ironing) θα πρέπει να συνδεθεί άμεσα με το μεγάλο σχέδιο αξιοποίησης της δραστηριότητας κρουαζιέρας που προωθεί το Υπερταμείο – Ο επενδυτής που θα επιλεγεί οφείλει να αναλάβει, την υποχρέωση υλοποίησης και εκσυγχρονισμού όλων των υποδομών, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτροδότησης των ελλιμενισμένων πλοίων

Της Άννας Αγγελίδου – anagelidou@yahoo.gr

Καθώς η παγκόσμια ναυτιλία στρέφεται προς την απανθρακοποίηση, τα λιμάνια μετατρέπονται από απλούς κόμβους μεταφοράς σε κρίσιμους ενεργειακούς σταθμούς. Με την Ευρωπαϊκή Ένωση να θέτει αυστηρά ορόσημα μέσω του πακέτου «Fit for 55», η εγκατάσταση υποδομών παροχής ηλεκτρικής ενέργειας από την ξηρά (Onshore Power Supply – OPS) μέχρι το 2030 δεν είναι πλέον επιλογή, αλλά προϋπόθεση επιβίωσης, για όλους τους ελληνικού αλλά και τους ξένους λιμένες. Για τη νέα αυτή εποχή, έχουν ήδη αρχίσει να προετοιμάζονται μεγάλα λιμάνια της χώρας μας – και όχι μόνο- καθώς η ταχύτητα υλοποίησης των έργων εγκατάστασης υποδομών παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, θα σηματοδοτήσει και το ίδιο το μέλλον τους.

Ορόσημο το 2030

Ο κανονισμός FuelEU Maritime και η οδηγία AFIR επιβάλλουν στα μεγάλα λιμάνια του Διευρωπαϊκού Δικτύου Μεταφορών (TEN-T) να παρέχουν ηλεκτρική ενέργεια στα ελλιμενισμένα πλοία. Στόχος είναι η εξάλειψη των εκπομπών ρύπων κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στις προβλήτες, όπου παραδοσιακά οι μηχανές παραμένουν αναμμένες για τη λειτουργία των εσωτερικών συστημάτων.

Για τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και, κυρίως, για τα επιβατηγά, η σύνδεση με το δίκτυο της ξηράς θα είναι υποχρεωτική από την 1η Ιανουαρίου 2030.

Τα Ελληνικά λιμάνια εκσυγχρονίζονται

Για την Ελλάδα, ως παγκόσμιο ναυτιλιακό και τουριστικό κέντρο, η ταχύτητα υλοποίησης αυτών των έργων θα κρίνει το αν θα παραμείνει πρωταγωνίστρια ή αν θα μείνει «εκτός πρίζας».

Αρκετά είναι τα λιμάνια έχουν ήδη ολοκληρώσει τις απαραίτητες μελέτες και εισέρχονται σε φάση υλοποίησης.

Ειδικότερα:

• Λιμάνι Πειραιά (ΟΛΠ): Σχεδιάζει επενδύσεις έως 60 εκατ. ευρώ για τη δημιουργία 9 θέσεων Cold Ironing, με στόχο την κάλυψη της κρουαζιέρας, των ακτοπλοϊκών και των πλοίων μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων. Περιλαμβάνει 5 θέσεις για την ακτοπλοΐα με εκτιμώμενο κόστος 18 εκατ. ευρώ, για τις οποίες οι μελέτες έχουν ήδη ολοκληρωθεί.

• Λιμάνι Ηρακλείου: Το έργο ELECTRIPORT, με προϋπολογισμό που αγγίζει τα 25 εκατ. ευρώ, αποτελεί «πιλότο» για την ηλεκτροδότηση κρουαζιερόπλοιων και επιβατηγών πλοίων, στοχεύοντας και στην παραγωγή/μεταπώληση ενέργειας από τον Οργανισμό.

• Λιμάνι Ηγουμενίτσας: Η Ηγουμενίτσα είναι το πρώτο λιμάνι που περνά στην φάση της κατασκευής. Τον Φεβρουάριο του 2026 υπογράφηκε η σύμβαση μεταξύ του ΔΕΔΔΗΕ και της αναδόχου εταιρείας για την κατασκευή 3 θέσεων ηλεκτροδότησης (OPS).Θεωρείται από τα πλέον προχωρημένα, με εξασφαλισμένη χρηματοδότηση 7 εκατ. ευρώ για τα έργα σύνδεσης με το δίκτυο.

• Λιμάνι Ελευσίνας: Στην Ελευσίνα, η ηλεκτροδότηση αποτελεί μέρος του νέου Master Plan που αλλάζει ριζικά το παράκτιο μέτωπο. Βρίσκεται σε φάση σχεδιασμού και μετεγκατάστασης. Το πλάνο προβλέπει τη μεταφορά του εμπορικού λιμένα στη θέση Βλύχα, όπου θα δημιουργηθούν σύγχρονες υποδομές, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτροδότησης πλοίων (cold ironing). Η συνολική επένδυση για την αναβάθμιση και μετεγκατάσταση του λιμένα εντάσσεται σε ευρύτερα κυβερνητικά σχέδια που για τα ελληνικά λιμάνια αγγίζουν τα 585 εκατ. ευρώ. Το λιμάνι της Ελευσίνας έχει χαρακτηριστεί ως «στρατηγικής σημασίας» με αμερικανικό χρηματοδοτικό ενδιαφέρον, στοχεύοντας να γίνει “αντίπαλο δέος” σε εμπορευματικές ροές

• Λιμάνι Ραφήνας: Η Ραφήνα εμφανίζει την πιο στοχευμένη πρόοδο στην εγκατάσταση υποδομών Onshore Power Supply (OPS). Έχει εξασφαλίσει άμεση χρηματοδότηση από την Κομισιόν για την εγκατάσταση των πρώτων υποδομών. Το σχέδιο πράσινης αναβάθμισης περιλαμβάνει την αναβάθμιση του δικτύου σε συνεργασία με τον ΔΕΔΔΗΕ. ο λιμάνι της Ραφήνας είναι ο βασικός αποδέκτης των πόρων για την εγκατάσταση υποδομών (όχι μόνο μελετών) εντός του πακέτου των 8,2 εκατ. ευρώ. Εστιάζει κυρίως στην ακτοπλοΐα, καθώς αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο επιβατικό λιμάνι της Αττικής
• Λιμάνι Λαυρίου: Το Λαύριο αποτελεί έναν από τους κεντρικούς κόμβους του ευρωπαϊκού προγράμματος DECOMPRES για την ανάπτυξη υποδομών Cold Ironing. Βρίσκεται στη φάση ολοκλήρωσης μελετών και προετοιμασίας για τη δημοπράτηση των έργων. Τον Μάρτιο του 2026, ο Οργανισμός Λιμένος Λαυρίου προχώρησε σε συμβάσεις για την αναβάθμιση υποδομών (πλωτά κρηπιδώματα), ενώ οι ηλεκτρολογικές μελέτες για τη σύνδεση πλοίων είναι σε εξέλιξη. Η χρηματοδότηση του έργου προέρχεται από το πρόγραμμα CEF II.

• Λιμάνι Κέρκυρας: Η Κέρκυρα αποτελεί στρατηγικό κόμβο για την κρουαζιέρα και προχωρά με στόχο τον εξηλεκτρισμό έως το τέλος της δεκαετίας. Έχει ενταχθεί και αυτή στο πρόγραμμα DECOMPRES για την προετοιμασία των υποδομών. Ο Οργανισμός Λιμένος Κέρκυρας στοχεύει στην άμεση υλοποίηση για τη μείωση των ρύπων από τα κρουαζιερόπλοια.

• Λιμάνι Καβάλας: Το λιμάνι της Καβάλας εμφανίζει την πιο συγκεκριμένη πρόοδο μέσω της συμμετοχής του στο ευρωπαϊκό έργο DECOMPRES. Βρίσκεται σε φάση εκπόνησης μελετών (τεχνικών και περιβαλλοντικών) για την παροχή ηλεκτρικής διασύνδεσης.  δημιουργία υποδομών για 9 έως 11 θέσεις ηλεκτροδότησης πλοίων μέχρι το 2028. Το αντικείμενο της πρότασης για την Καβάλα ανέρχεται σε 10 εκατ. ευρώ. Η χρηματοδότηση προέρχεται από το πρόγραμμα CEF II της Ευρωπαϊκής Ένωσης

• Λιμάνι Θεσσαλονίκης: Στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ), το ζήτημα της ηλεκτροδότησης των πλοίων (Cold Ironing) βρίσκεται σε φάση στρατηγικού σχεδιασμού και προετοιμασίας, καθώς αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του μεγάλου επενδυτικού πλάνου για τον εκσυγχρονισμό του λιμένα με ορίζοντα το 2030. Η ανάπτυξη υποδομών ηλεκτροδότησης συνδέεται άμεσα με τη μεγάλη επέκταση του Προβλήτα 6, η οποία εισήλθε σε κύρια φάση κατασκευής τον Νοέμβριο του 2025 με την υπογραφή της σχετικής σύμβασης. Ο προϋπολογισμός για το μεγαλύτερο έργο στην ιστορία του λιμανιού ανέρχεται σε 195,6 εκατ. ευρώ.

• Λιμάνι Βόλου: Στον Βόλο, η διαδικασία συνδέεται με τη συνολική αναβάθμιση του λιμένα και το νέο Master Plan. Βρίσκεται σε φάση επανεκκίνησης μέσω του νέου Master Plan, το οποίο αποτελεί “κλειδί” για την ενεργοποίηση των πράσινων επενδύσεων. Οι μελέτες εξηλεκτρισμού έχουν ήδη ολοκληρωθεί από τον ΔΕΔΔΗΕ. Αν και δεν υπάρχει ακόμα διακριτό ποσό μόνο για το Cold Ironing, υπάρχει ένα ευρύτερο αναπτυξιακό σχέδιο από το Υπουργείο Ναυτιλίας και το ΤΑΙΠΕΔ ύψους 91,7 εκατ. ευρώ για το λιμάνι.

Η κρουαζιέρα ο «μεγάλος καταναλωτής»

Τα λιμάνια που υποδέχονται κρουαζιερόπλοια, βρίσκονται αντιμέτωπα με την πιο σύνθετη πρόκληση. Ένα σύγχρονο κρουαζιερόπλοιο απαιτεί τεράστια ποσά ενέργειας –συχνά ισοδύναμα με μια μικρή πόλη– για να διατηρήσει σε λειτουργία τα ξενοδοχειακά του συστήματα, τον κλιματισμό και τις υπηρεσίες εστίασης.

Η έλλειψη υποδομών φόρτισης στα λιμάνια κρουαζιέρας, όπως του Κατακόλου ενέχει διπλό κίνδυνο, καθώς οι τοπικές κοινωνίες στις τουριστικές περιοχές πιέζουν για μείωση της αιθαλομίχλης και του θορύβου ενώ παράλληλα οι εταιρείες κρουαζιέρας, έχοντας επενδύσει δισεκατομμύρια σε πλοία διπλού καυσίμου και συστήματα Cold Ironing, θα επιλέγουν προορισμούς που προσφέρουν «πράσινη» ενέργεια για να αποφύγουν τα τσουχτερά πρόστιμα ρύπων.

Τα εμπόδια

Παρά την αναγκαιότητα, το εγχείρημα προσκρούει σε σημαντικές δυσκολίες. Πολλά λιμάνια, ιδιαίτερα στα νησιά αλλά και του Κατακόλου, δεν διαθέτουν την απαραίτητη ισχύ στα τοπικά δίκτυα για να υποστηρίξουν τη φόρτιση μεγάλων πλοίων. Η κατασκευή υποσταθμών και η εγκατάσταση των συστημάτων σύνδεσης απαιτεί κεφάλαια εκατομμυρίων ευρώ, καθιστώντας απαραίτητη τη σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η πράσινη μετάβαση των ελληνικών λιμανιών αποτελεί ένα γιγαντιαίο οικονομικό εγχείρημα, με τις απαιτούμενες επενδύσεις να αγγίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Ενώ ο κανονισμός FuelEU Maritime επιβάλλει την ηλεκτροδότηση από την ξηρά (Cold Ironing) έως το 2030, η οικονομική βιωσιμότητα και η χρηματοδότηση παραμένουν οι κρισιμότεροι παράγοντες για την έγκαιρη ολοκλήρωση των έργων.

Χρηματοδοτικά Εργαλεία

Η χρηματοδότηση των υποδομών βασίζεται σε έναν συνδυασμό ευρωπαϊκών κονδυλίων και ιδίων κεφαλαίων των Οργανισμών Λιμένων:

Πρόγραμμα CEF II (Connecting Europe Facility): Αποτελεί τον βασικό πυλώνα, έχοντας ήδη εγκρίνει χρηματοδοτήσεις όπως τα 10 εκατ. ευρώ για τέσσερα λιμάνια του ΤΑΙΠΕΔ (Λαύριο, Ραφήνα, Καβάλα, Κέρκυρα) μέσω του έργου DECOMPRES.

Ταμείο Ανάκαμψης & ΕΣΠΑ: Διατίθενται κονδύλια που ξεπερνούν τα 300 εκατ. ευρώ για τη βελτίωση λιμενικών υποδομών, με τα 100 εκατ. να προέρχονται απευθείας από το Ταμείο Ανάκαμψης.

Επενδύσεις ΔΕΔΔΗΕ: Ο διαχειριστής του δικτύου δρομολογεί επενδύσεις ύψους 14 εκατ. ευρώ για τα πρώτα συνοδά έργα ηλεκτροδότησης σε Ηγουμενίτσα και Ραφήνα. 

Η «ώρα» του Κατακόλου

Η μετάβαση στην ηλεκτροδότηση της ξηράς αποτελεί το μεγαλύτερο στοίχημα για τη λιμενική βιομηχανία. Τα λιμάνια που θα καταφέρουν να ολοκληρώσουν τις υποδομές τους έως το 2030 θα κυριαρχήσουν στον νέο χάρτη της «καθαρής» ναυτιλίας.

Στο λιμάνι του Κατακόλου, η ανάπτυξη υποδομών ηλεκτροδότησης (Cold Ironing) θα πρέπει να συνδεθεί άμεσα με το μεγάλο σχέδιο αξιοποίησης της δραστηριότητας κρουαζιέρας που προωθεί το Υπερταμείο. Το λιμάνι βρίσκεται σε φάση παραχώρησης της δραστηριότητας κρουαζιέρας σε ιδιώτη επενδυτή, με τη σχετική διαγωνιστική διαδικασία να αναμένεται εντός του πρώτου εξαμήνου του 2026. Ο επενδυτής που θα επιλεγεί οφείλει να αναλάβει, βάσει των ευρωπαϊκών κανονισμών για το 2030, την υποχρέωση υλοποίησης και εκσυγχρονισμού όλων των υποδομών, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτροδότησης των ελλιμενισμένων πλοίων.  Μπορεί το Υπερταμείο, να μην ανοίγει τα «χαρτιά» του σχετικά με τα έργα τα οποία θα πρέπει να υλοποιηθούν από τον Επενδυτή στο Λιμάνι του Κατακόλου, ωστόσο τόσο ο δήμος Πύργου, όσο και όλοι οι συναρμόδιοι φορείς οφείλουν να απαιτήσουν το σύνολο των έργων που οφείλουν να γίνουν στο χώρο του Λιμένα Κατακόλου, να υλοποιηθούν εξ’ ολοκλήρου από τον ίδιο των επενδυτή και σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κανονισμό.

Παράλληλα η ολοκλήρωση του οδικού άξονα Πάτρα-Πύργος θεωρείται καταλύτης, για την ανάπτυξη του λιμένα, καθώς θα ενισχύσει την ελκυστικότητα του λιμένα για «Mega Cruise Ships», καθιστώντας τις επενδύσεις σε cold ironing οικονομικά πιο βιώσιμες.

Ο άμεσος ανταγωνισμός

Στο λιμάνι της Πάτρας, η διαδικασία έχει εισέλθει σε φάση υλοποίησης, καθώς τον Απρίλιο του 2026 εγκρίθηκε επίσημα το νέο Master Plan του Οργανισμού Λιμένος Πατρών (ΟΛΠΑ Α.Ε.), το οποίο θεσμοθετεί τη μετατροπή του σε «πράσινο» λιμάνι. Ο σχεδιασμός είναι ιδιαίτερα προχωρημένος και περιλαμβάνει συγκεκριμένες δεσμεύσεις για την ηλεκτροδότηση πλοίων. Το Master Plan προβλέπει τη δημιουργία έξι σταθμών ηλεκτροδότησης πλοίων από την ξηρά. Οι πέντε θέσεις θα εξυπηρετούν τα πλοία της ακτοπλοΐας και των διεθνών γραμμών (γραμμές Ιταλίας), ενώ η έκτη θέση προορίζεται για τον τομέα της κρουαζιέρας.

Υποδομές στα Ευρωπαϊκά λιμάνια

Σύμφωνα με τις προβλέψεις του κλάδου, αναμένεται ότι περίπου 100 ευρωπαϊκά λιμάνια θα διαθέτουν την απαραίτητη υποδομή φόρτισης (Shore-to-Ship Power ή “Cold Ironing”) έως το 2030. Η ανάπτυξη αυτή οδηγείται από τον κανονισμό της Ε.Ε. για τις υποδομές εναλλακτικών καυσίμων (AFIR), ο οποίος επιβάλλει στα μεγάλα λιμάνια του δικτύου TEN-T να προσφέρουν ηλεκτρική ενέργεια από την ξηρά στα πλοία που ελλιμενίζονται.

Αυτή τη στιγμή, η υποδομή είναι ήδη πραγματικότητα σε αρκετά λιμάνια, κυρίως στη Βόρεια Ευρώπη, ενώ η Νότια Ευρώπη επιταχύνει τις επενδύσεις της.

Λιμάνια με Ηλεκτρικές Υποδομές σε Λειτουργία ή σε Εξέλιξη

Ακολουθούν τα σημαντικότερα λιμάνια ανά περιοχή που πρωτοπορούν στην ηλεκτροδότηση πλοίων:

• Σκανδιναβία και Βόρεια Ευρώπη: Η περιοχή αυτή διαθέτει την υψηλότερη ετοιμότητα.
• Γκέτεμποργκ (Σουηδία): Ένα από τα πιο προηγμένα, καλύπτοντας πάνω από το 50% των αναγκών του.
• Όσλο (Νορβηγία): Ήδη διαθέτει σημαντικές υποδομές σύνδεσης.
• Στοκχόλμη (Σουηδία), Ελσίνκι (Φινλανδία), Άαρχους & Κοπεγχάγη (Δανία): Λιμάνια που ήδη προσφέρουν “cold ironing”.
• Αμβούργο & Βρεμερχάφεν (Γερμανία): Μεγάλες επενδύσεις σε σταθμούς OPS (Onshore Power Supply).
• Κεντρική Ευρώπη (Benelux & Γαλλία):
• Αμβέρσα-Μπρυζ (Βέλγιο): Διαθέτει υποδομές σε τερματικούς σταθμούς κρουαζιέρας.
• Άμστερνταμ & Ρότερνταμ (Ολλανδία): Το Άμστερνταμ εγκατέστησε πρόσφατα φορτιστή megawatt, ενώ το Ρότερνταμ άνοιξε εγκατάσταση για κρουαζιερόπλοια το 2026.
• Λε Αβρ, Μασσαλία, Τουλόν (Γαλλία): Λιμάνια με υφιστάμενη ή προγραμματισμένη παροχή ενέργειας από την ακτή.
• Νότια Ευρώπη και Μεσόγειος:
• Βαρκελώνη & Βαλένθια (Ισπανία): Σημαντικές επενδύσεις σε εξέλιξη για τη σύνδεση πλοίων σε τερματικούς εμπορευματοκιβωτίων.
• Λιβόρνο (Ιταλία) & Βαλέτα (Μάλτα): Από τα λίγα λιμάνια του Νότου που έχουν ήδη εγκαταστήσει περισσότερο από το μισό των απαιτούμενων OPS.

Η κρουαζιέρα έτοιμη για ηλεκτροδότηση

Η Clia – Cruise Lines International Association- η διεθνής ένωση εταιρειών κρουαζιέρας, αναφέρει ότι σήμερα 147 πλοία διαθέτουν συστήματα για να ηλεκτροδοτηθούν από την ξηρά, που αντιπροσωπεύει το 52% των μονάδων και το 61%, όσον αφορά στις κλίνες.

Υπενθυμίζεται ότι οι εταιρείες δεσμεύονται να συμμορφωθούν στο 100% έως το 2035.

Τα συστήματα ηλεκτροδότησης στα λιμάνια επιτρέπουν στα πλοία να σβήνουν τους κινητήρες τους και, ανάλογα με το ενεργειακό μείγμα που χρησιμοποιείται, να μειώνουν τις εκπομπές έως και 98%.

Μέχρι το 2028, θα υπάρχουν 239 πλοία που θα μπορούν να συνδεθούν με ηλεκτρική ενέργεια, ενώ βρίσκονται σε ελλιμενισμό. Συνολικά, 28 νέα πλοία είναι υπό ναυπήγηση και μέσα στα επόμενα 5 χρόνια θα είναι όλα εξοπλισμένα με αυτήν την τεχνολογία.

Επί του παρόντος, ωστόσο, μόνο 35 από τα λιμάνια στα οποία προσεγγίζουν τα κρουαζιερόπλοια διαθέτουν ντόκους που παρέχουν τη δυνατότητα ηλεκτροδότησης των πλοίων.

Ο στόλος κρουαζιέρας αποτελείται σήμερα από 445 πλοία και οι 45 εταιρείες μέλη της CLIA αντιπροσωπεύουν το 90% των κλινών, με συνολική διαθεσιμότητα 635.000 επιβατών (3,34% περισσότεροι από το προηγούμενο έτος).

Τα περισσότερα πλοία που συνδέονται με την CLIA που ταξιδεύουν στους ωκεανούς είναι μικρού έως μεσαίου μεγέθους, με την ακόλουθη κατανομή: το 35% των πλοίων έχουν λιγότερες από 1.000 κλίνες επιβατών (μικρό μέγεθος), το 38% έχει μεταξύ 1.000 και 3.000 κλίνες (μεσαίου μεγέθους) και το 26% έχουν περισσότερα από 3.000 κρεβάτια (μεγάλο μέγεθος)

Η Cruise Lines International Association υπογραμμίζει επίσης πώς οι εταιρείες επενδύουν ώστε τα πλοία να μπορούν να χρησιμοποιούν καύσιμα με ευελιξία και αυτά που κινούνται με LNG, σήμερα υπάρχουν 19 και αντιπροσωπεύουν το 7% του στόλου και το 13% της παγκόσμιας χωρητικότητας.

Η Clia παρέχει επίσης δεδομένα για συστήματα επεξεργασίας λυμάτων (AWTS). Σήμερα 225 πλοία, δηλαδή το 80% του συνόλου (+11% το 2023), είναι εξοπλισμένα με αυτά τα συστήματα που υπερβαίνουν τις απαιτήσεις του Παραρτήματος IV της Σύμβασης Marpol και εκτελούν καλύτερα από τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας σε πολλές παράκτιες πόλεις.

Τέλος, όσον αφορά την αυτονομία στην παραγωγή γλυκού νερού, 267 πλοία (94% των μονάδων και 96% των κλινών) μπορούν να το παράγουν απευθείας επί του πλοίου, εκ των οποίων τα 172 (σχεδόν το 60% του στόλου) έχουν τη δυνατότητα για την παραγωγή του 100% των αναγκών γλυκού νερού επί του πλοίου.

Μελέτη σύνδεσης και κόστος

Η μελέτη σύνδεσης κρουαζιερόπλοιου με ρεύμα ξηράς (Cold Ironing ή Onshore Power Supply – OPS) είναι μια σύνθετη τεχνική διαδικασία που απαιτεί τη συμμόρφωση με διεθνή πρότυπα, καθώς τα κρουαζιερόπλοια έχουν τις υψηλότερες ενεργειακές απαιτήσεις από οποιονδήποτε άλλο τύπο πλοίου. Η μελέτη βασίζεται υποχρεωτικά στο διεθνές πρότυπο IEC/IEEE 80005-1, το οποίο ορίζει τις απαιτήσεις για συστήματα υψηλής τάσης (High Voltage Shore Connection – HVSC). Η τάση σύνδεσης, είναι συνήθως 6,6 kV ή 11 kV. Τα περισσότερα κρουαζιερόπλοια λειτουργούν στα 60 Hz, ενώ το ευρωπαϊκό δίκτυο στα 50 Hz. Επομένως, η μελέτη πρέπει να προβλέπει στατικούς μετατροπείς συχνότητας, ενώ η απαιτούμενη ισχύς, για ένα μεγάλο κρουαζιερόπλοιο είναι από 10 MW έως 15 MW κατά τον ελλιμενισμό του. 

Μια ολοκληρωμένη τεχνική μελέτη περιλαμβάνει τα εξής στάδια και εξοπλισμό:

Υποδομή Ξηράς:

• Σύνδεση με το κεντρικό δίκτυο υψηλής τάσης.
• Μετασχηματιστές απομόνωσης και υποβιβασμού τάσης.
• Μετατροπείς συχνότητας (Frequency Converters).
• Σύστημα Διαχείρισης Καλωδίων (Cable Management System – CMS):
• Χρήση τηλεσκοπικών γερανών ή κινητών βραχιόνων στην αποβάθρα για τη μεταφορά των καλωδίων στο πλοίο.

Εξοπλισμός Πλοίου:

• Πίνακας σύνδεσης (Shore Connection Switchboard).
• Σύστημα συγχρονισμού για τη μεταφορά φορτίου από τις γεννήτριες του πλοίου στο δίκτυο ξηράς χωρίς διακοπή ρεύματος (Black-out).

Ασφάλεια και Επικοινωνία:

• Σύστημα Interlock για την αποφυγή τυχαίας αποσύνδεσης υπό φορτίο.
• Οπτικές ίνες για τη μεταφορά δεδομένων ελέγχου μεταξύ πλοίου και ξηράς (κατά το πρότυπο IEC/IEEE 80005-2).

Για μια θέση κρουαζιερόπλοιου, το κόστος των υποδομών ξηράς κυμαίνεται από 5 έως 15 εκατομμύρια €. Η φυσική σύνδεση και ο συγχρονισμός του πλοίου με το ρεύμα ξηράς διαρκεί περίπου 30 έως 45 λεπτά.