Σφαγή στην Μπούτσα: Η τραγική ιστορία της Ιρίνα

Βουβό πόνο προκαλεί και η απώλεια μιας μητέρας που τα τελευταία χρόνια τολμούσε να εκφράσει ανοιχτά και να κυνηγήσει τα όνειρά της

Όνειρα, χαμόγελα και ζωές απορροφήθηκαν από τη βαρβαρότητα στη μαρτυρική πόλη της Ουκρανίας, Μπούτσα. Την πόλη που τα τελευταία 24ωρα έχει ξεσηκώσει κύμα παγκόσμιας κατακραυγής με τις δραματικές εικόνες νεκρών αμάχων στους δρόμους. Θα μπορούσε να ονομαστεί πόλη-φάντασμα ή και απέραντο νεκροταφείο, το σίγουρο όμως είναι ότι όσα εκτυλίχθηκαν στην Μπούτσα οδηγούν τους αναλυτές να μιλούν για «game changer» ή πιο απλά για σημείο καμπής αφού η Δύση έχει πάρει ακόμη πιο δραστικά μέτρα κατά του Κρεμλίνου, ενώ πληθαίνουν οι φωνές που θέλουν τη Μόσχα να βρίσκεται πίσω από εγκλήματα πολέμου.

Σε αυτήν την άβυσσο ή αλλιώς την ατέρμονη κόλαση, οι ιστορίες των ανθρώπων που χάθηκαν, λόγω της ρωσικής επιθετικής μανίας, δεν έρχονται απλώς να προστεθούν σε έναν μαύρο κατάλογο. Η καθεμία από τις εκατοντάδες ζωές αμάχων που χάθηκαν στην Μπούτσα έχει βαρύνουσα σημασία.

Βουβό πόνο και συγκίνηση προκαλεί και η απώλεια μιας μητέρας που τα τελευταία χρόνια τολμούσε να εκφράσει ανοιχτά και να κυνηγήσει τα όνειρά της.

Η Ιρίνα έπεσε νεκρή από τις ρωσικές εχθροπραξίες στην Μπούτσα. Στην εικόνα που κυκλοφορεί και επιβεβαιώνει τον θάνατό της, διακρίνεται το χέρι της. Μαυρισμένο, ποδοπατημένο, παρατημένο στο έδαφος. Η Ιρίνα έδινε τη δίκη της μάχη για να μπορεί να έχει μια περιποιημένη εμφάνιση προτού όλα εξανεμιστούν. Το τελευταίο διάστημα, παρακολουθούσε μαθήματα καλλωπισμού, ενώ μέσα στην ένδεια που την ταλάνιζε χαμογέλασε όταν κατάφερε να αποκτήσει τα δικά της καλλυντικά.

Μάθαινε πώς να φροντίζει τα νύχια των χεριών του κόσμου ώστε να έχει στο μέλλον οικονομική ανεξαρτησία.

Το τελευταίο μάθημα που παρακολούθησε ήταν στις 23 Φεβρουαρίου. Κυριευόταν από χαρά στα μαθήματα γιατί ήταν η πρώτη φορά, όπως λέει η δασκάλα της Αναστασία, που είχε δικά της καλλυντικά.

«Κάθε φορά που έπιανε δουλειά ενθουσιαζόταν πιο πολύ από τον καθένα, κρατούσε το χέρι μου και μου έλεγε: “Αγάπη μου, σε αυτήν την ηλικία καταλαβαίνω ότι πρέπει να αγαπώ τον εαυτό μου και να ζω για μένα. Επιτέλους θα ζήσω όπως θέλω. Ζήσε κι εσύ όπως θέλεις, όχι για τον σύζυγό σου αλλά για σένα”» έγραψε η Αναστασία που της δίδασκε καλλωπισμό. Η Ιρίνα άφησε πίσω της μια κόρη. Η ιστορία της βρίσκεται ανάμεσα σε εκατοντάδες τραγικές ιστορίες ανθρώπων, θυμάτων συμφερόντων.

Η οδύνη για τις απώλειες που καθημερινά μετρώνται βαθιά. Άλλωστε και ο Ουκρανός πρόεδρος, σε μήνυμά του στα Ηνωμένα Έθνη, κατέδειξε τη φρίκη από τις ρωσικές εχθροπραξίες ενώ μίλησε για ενέργειες που θυμίζουν μεθόδους Ισλαμικού Κράτους, για εγκλήματα πολέμου όπως συνέβη στον Β´Παγκόσμιο Πόλεμο.

Προκαταρτική έρευνα για εγκλήματα πολέμου στα ουκρανικά εδάφη έχει ξεκινήσει, η νέα απάντηση της Δύσης στις ρωσικές θηριωδίες αναμένεται με αγωνία, στο μεταξύ όμως η βαρβαρότητα δεν λέει να σταματήσει.

Σχετικά Άρθρα

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ