«Η είσπραξη φόρων, αλλά και η διάθεσή τους από τους Δήμους, θα ενισχύσει τη Δημοκρατία»

Γιάννης Λυμπέρης

«Η είσπραξη φόρων, αλλά και η διάθεσή τους από τους Δήμους, θα ενισχύσει τη Δημοκρατία»

Ιανουάριος 14, 2021 07:32 ΠΜ
«Η είσπραξη φόρων, αλλά και η διάθεσή τους από τους Δήμους, θα ενισχύσει τη Δημοκρατία»

 

Η πρόσφατη μελέτη που εκπονήθηκε από τη diaNEOsis για την απευθείας απόδοση μέρους του ΕΝΦΙΑ στους Δήμους, που σας παρουσίασε χθες η «ΠΡΩΤΗ», συζητήθηκε στην δια τηλεδιάσκεψης συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΚΕΔΕ, που έγινε χθες, μετά από αναφορά του Προέδρου κ. Δημήτρη Παπαστεργίου. Όπως τόνισε ο Πρόεδρος η πρόταση έχει ενδιαφέρον, όμως θα πρέπει να υπάρξει περαιτέρω συζήτηση.

Στη χθεσινή συνεδίαση της Ε.Ε. της ΚΕΔΕ συμμετείχε όπως κάθε φορά και ο Δήμαρχος Ήλιδας Γιάννης Λυμπέρης ως επικεφαλής της παράταξης «Αυτοδιοικητικό Κίνημα». Ο Γιάννης Λυμπέρης, ως γνωστόν, έχει εδώ και χρόνια πάγια θέση του την αποκέντρωση στη διοίκηση, με περισσότερες αρμοδιότητες στους Δήμους. Ο κατάλληλος αυτοδιοικητικός για να εκφράσει άποψη περί της μεταφορά είσπραξης φόρων, αλλά και διάθεσης εισπραχθέντων από τους Δήμους.

 

«Από την αποκέντρωση εξαρτάται η ανάπτυξη και η ποιότητα ζωής των τοπικών μας κοινωνιών»

Σε μία άκρως ενδιαφέρουσα τοποθέτηση, ο Δήμαρχος Ήλιδας τόνισε την «ΠΡΩΤΗ»: «Όσες πιο πολλές αρμοδιότητες -οι οποίες θα συνοδεύονται από τους αντίστοιχους οικονομικούς πόρους και το ανάλογο ανθρώπινο στελεχιακό δυναμικό- έχουν οι Δήμοι, είναι προς όφελος της Δημοκρατίας και των τοπικών κοινωνιών. Έτσι διοικούνται οι σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες. Εάν δεν υπάρχει οικονομική αυτοτέλεια στην αυτοδιοίκηση πρώτου βαθμού, τότε δε μπορεί να υπάρξει και διοικητική αυτοτέλεια σε όλους τους επιμέρους τομείς. Είτε αυτό λέγεται ανάπτυξη, είτε περιβάλλον, ποιότητα ζωής, κοινωνική συνοχή, αλληλεγγύη, εργασία, συνθήκες εργασίας, πρόνοια, πολιτισμός, αθλητισμός. Όλοι οι τομείς εξαρτώνται από την οικονομική αυτοτέλεια. Η Ελλάδα είναι από τις πιο συγκεντρωτικές χώρες της Ευρώπης στις εξουσίες. Το κράτος που ελέγχει και διαχειρίζεται τους επιμέρους τομείς της δημόσιας διοίκησης, μέρος των οποίων είναι και η αυτοδιοίκηση, κρατάει τις εξουσίες. Είναι αυτό που έχει κυριαρχήσει στη χώρα: όποιος έχει εξουσία την κρατάει, δεν τη δίνει. Αν βρεθεί ο τρόπος και η τομή, ούτως ώστε η φορολογία να εισπράττεται στους επιμέρους Δήμους, αλλά και να διανέμεται αντιστοίχως μέσω της αυτοδιοίκησης σε όλη την επικράτεια, τότε θα ενισχυθεί η δημοκρατία.

Φυσικά, με κριτήρια και κανόνες. Π.χ. ένα ακριτικό νησί που δεν έχει κατοίκους και δεν εισπράττει φόρους, δεν έχει τύχη με αυτή τη ρύθμιση. Οπότε θα πρέπει να βρεθεί φόρμουλα ώστε να αντλεί πόρους από άλλους πλουσιότερους φορείς. Σε αυτή την πρόταση κάποιοι Δήμαρχοι αντιδρούν και λένε «θα φορτωθούμε μείς τον ΕΝΦΙΑ». Έχουμε μένει στην ίδια διαδικασία εδώ και δεκαετίες όπου μονίμως οι Δήμοι παραπονούνται ότι το κεντρικό κράτος του παρακρατά τους θεσμοθετημένους πόρους. Δηλαδή, τα ποσοστά που έχουν να παίρνουν από τους φόρους παρακρατούνται με διάφορα προσχήματα και διάφορες προφάσεις κάθε φορά. Το άκρον άωτον συνέβη μετά το 2009, όταν με την οικονομική κρίση, η τοπική αυτοδιοίκηση υπέστη οικονομικό Βατερλό. Μειώθηκαν οι πόροι πάνω από 50%. Αυτή η δουλειά δε μπορεί να συνεχιστεί. Πιστεύω ότι επιτέλους το έχουμε καταλάβει και πιστεύω ότι επιτέλους θα διεκδικήσουμε δυναμικά μία τομή σε αυτόν το ευαίσθητο τομέα. Από αυτή μας τη διεκδίκηση εξαρτάται συνολικά η ανάπτυξη και η ποιότητα ζωής των τοπικών μας κοινωνιών.

Σε όλη την Ευρώπη έχεις τοπικές κυβερνήσεις οι οποίες δημοκρατικά εκτίθενται σύμφωνα με τα πεπραγμένα τους και την όλη διαχείρισή τους, δηλαδή όχι μόνο με την είσπραξη φόρων, αλλά και με τη διάθεση και την επένδυση των εισπραχθέντων. Εδώ κάποιοι φοβούνται και λένε «να πάω εγώ να γίνω κακός και να εισπράττω φόρους;», γιατί ο φόρος στην Ελλάδα έχει δαιμονοποιηθεί και όχι αδίκως. Με τις διάφορες προσθήκες που παίρνει, με την λεγόμενη φορομπηχτική πολιτική, έχει δαιμονοποιηθεί δικαίως. Το κεντρικό απόμακρο κράτος δεν λογοδοτεί πουθενά για τον τρόπο φορολόγησης. Λογοδοτεί στον λαό κάθε φορά που γίνονται εκλογές, αλλά με χίλια μύρια που περιλαμβάνει η διακυβέρνηση ενός κράτους, χωρίς να γίνεται εξειδίκευση. Από την άλλη, στην Αμαλιάδα ή στον Πύργο, ο Δήμαρχος δε μπορεί να πουλήσει παραμύθια. Πρέπει να εισπράξει δίκαια, από όλους χωρίς εξαιρέσεις, πρέπει να κάνει την κοινωνική του πολιτική εκεί που πρέπει και όχι οριζόντια, επί εχόντων κατεχόντων και μη εχόντων… Όταν λοιπόν υπάρχει μία κεντρική νομοθετική ρύθμιση χωρίς εκατό παραθυράκια, πέφτει επάνω στην ευθύνη της κάθε δημοτικής αρχής και για να τα εισπράξει και για να τα διαθέσει δίκαια. Και εκεί κρύβεται η δημοκρατία. Δε μπορούμε να έχουμε άμεση Δημοκρατία και εκκλησία του Δήμου όπως στην Αρχαία Αθήνα. Μπορούμε όμως να αποκεντρώσουμε τη Δημοκρατία. Γιατί τότε η Δημοκρατία αποκτά το νόημά της. Και κυρίως με την επιτόπου πληροφόρηση που έχει ο κάθε δημότης μπορεί να κρίνει δημοκρατικά και αμερόληπτα. Εάν ο πολίτης δεν έχει πληροφόρηση, ή έχει θολή πληροφόρηση από τα κάθε είδους media, θολώνει η γνώση του και η κρίση του και αποφασίζει προφανώς όχι δημοκρατικά. Γιατί η δημοκρατική απόφαση προκύπτει όταν αποφασίζουν πληροφορημένοι πολίτες».

 

Share this:
Tags:

-

-