Γλυκά Νερά: «Ονειρικό» παρουσίασε τον γάμο του με τον Καρολάιν ο Αναγνωστόπουλος – Δεν υπήρχε βία μεταξύ μας, είπε κυνικά ο δολοφόνος

«Με χτυπούσε με μπουνιές, με κλωτσιές» υποστήριξε ο δολοφόνος της Καρολάιν κάνοντας λόγο για επικίνδυνες εξάρσεις – Η απολογία του κατηγορούμενου συνεχίζεται χωρίς μέχρι αυτή την ώρα ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος να έχει αναφερθεί στην ημέρα του εγκλήματος

Με θεατρικότητα και χρησιμοποιώντας συνεχώς ενεστώτα χρόνο για την Καρολάιν, σαν η νεαρή γυναίκα και μητέρα να βρίσκεται ακόμη στη ζωή, ο κατηγορούμενος γα τη δολοφονία της κοπέλας, Μπάμπης Αναγνωστόπουλος, απολογούμενος σήμερα στη δίκη του, επιχείρησε να προσδώσει στο γάμο του και την συμβίωσή του με την 21χρονη ένα ονειρικό χαρακτήρα.

Ζητώντας πολλές φορές συγνώμη για όσα έπραξε, και ενίοτε ξεσπώντας σε λυγμούς, υποστήριξε πως όλα ήταν τέλεια στο γάμο του με την μητέρα του παιδιού του, και ποτέ μεταξύ τους δεν υπήρχε βία.

«Ποτέ δεν χτυπούσε ο ένας τον άλλον», είπε ο κατηγορούμενος μιλώντας για τη σχέση του με την Καρολάιν και απαντώντας σε ερώτηση της προέδρου για τον αν υπήρχε άσκηση σωματικής βίας μεταξύ τους (όπως διαφαίνεται από τα ημερολόγια της Καρολάιν) είπε: «Αν κάτι την ενοχλεί θα το πει ευθέως. Είναι μέρος της προσωπικότητας της. Έτσι την αγάπησα. Δε μπορώ να σας πω ότι συνέβαινε κάτι τακτικά. Δεν υπήρχε τριβή. Δεν ήμασταν ένα ζευγάρι που είχε ρουτινιάσει και ψάχναμε αφορμές ο ένας στον άλλον». Ωστόσο, λίγο αργότερα απαντώντας και πάλι σε ερωτήσεις της προέδρου, έκανε λόγο για «επικίνδυνες» για εκείνον εξάρσεις της Καρολάιν, που όμως δεν τις ήθελε.

Πρόεδρος: Στο ημερολόγιό της έλεγε ότι όλα τα προβλήματα τα δικά της εσείς τα παίρνατε προσωπικά. Σας είχε δώσει να καταλάβετε ότι αυτό την ενοχλούσε; Καταλαβαίνετε ότι με τον τρόπο σας την πιέζατε;

Κατηγορούμενος: Ναι, την πίεζα. Και εγώ με την εγκυμοσύνη είχα φτάσει στον άλλο άκρο. Διάβαζα τα πάντα για να δω αν όλα θα πάνε καλά. Είναι η ανασφάλεια μου να πάνε όλα καλά, ναι, της πέρασα αυτή την ανασφάλεια. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ότι έκανα λάθος…

Πρόεδρος: Από τα μηνύματά της προκύπτει ότι εκδηλώνετε ένα ενδιαφέρον που εκείνη το εκλάμβανε ως άσκηση πίεσης και αντιδρούσε. Το είχατε καταλάβει αυτό;

Κατηγορούμενος: Μου είπε ότι «δεν κάνεις καλό» αλλά «μην μου λες κάθε ημέρα να μας δει ο γιατρός»…. Αυτό ήταν μια συγκεκριμένη περίοδο που ανησυχούσαμε για την εγκυμοσύνη

Πρόεδρος: Γιατί έπρεπε να σας πάρει τηλέφωνο όταν έβγαινε με τη φίλη της;

Κατηγορούμενος: Για να πάμε να τη πάρουμε.

Πρόεδρος: Γιατί να την πάρετε;

Κατηγορούμενος: Γιατί το θέλαμε.

Αναφερόμενος στο θέμα της δεύτερης εγκυμοσύνης της Καρολάιν ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος αναφέρθηκε στα προβλήματα που εντόπισε ο γυναικολόγος αλλά και το σθένος της Καρολάιν να τα αντιμετωπίσει λέγοντάς του, όπως είπε: «εμένα το μωράκι μου δεν θα μου το πάρει κανείς». «Ένιωσα τόσο περήφανος για εκείνη. Αυτός είναι ο άνθρωπος είναι που με ρωτήσατε και γιατί έγινε η γυναίκα της ζωής μου», είπε ο κατηγορούμενος.

Πρόεδρος: Όμως εξακολουθούσαν και εξάρσεις και τα επεισόδια μεταξύ σας;

Κατηγορούμενος: Ναι

Πρόεδρος: Στο ημερολόγιο είδα έναν άνθρωπο σε απόλυτη σύγχυση. Εσείς αυτό το πράγμα το είχατε εισπράξει;

Κατηγορούμενος: Σε κάποιο βαθμό ναι, όχι σε αυτή την έκταση.

Πρόεδρος: Μήπως θεωρούσατε ότι αυτά που έλεγε δεν τα εννοούσε;

Κατηγορούμενος: Υπήρχε μια γενική φράση «θέλω να φύγω» μέχρι εκεί και αυτό σε στιγμές έντονης συναισθηματικής αστάθειας και για τους δυο. Δυο λεπτά όμως αργότερα θα καθόμασταν αγκαλιά και θα το συζητούσαμε και θα κάναμε πλάνα για το μέλλον μας. Πάνω στα νεύρα…

Πρόεδρος: Τη φράση «πνίγομαι» που έγραφε της ζητήσατε ποτέ να την αναλύσει; Το καταλάβατε; Το αξιολογήσατε ως σοβαρό;

Κατηγορούμενος: Τα πράγματα πήγαιναν καλά… Οι στιγμές που ένιωθε κάτι αρνητικό – την ξέρω καλά από παιδί – το μόνο που με ενδιέφερε είναι να είναι καλά. Δεν υπήρχε περίπτωση κάποια στιγμή ακόμη και να ήμασταν τσακωμένοι θα το λύναμε.

Πρόεδρος: Τι κάνατε; Πώς το χειριστήκατε; Το πρόβλημα εξακολουθούσε να υπάρχει. Πιστεύατε ότι αυτό οφειλόταν στην εγκυμοσύνη;

Κατηγορούμενος: Κατά κύριο λόγο ναι, στην εγκυμοσύνη και στα όσα είχαν προηγηθεί. Ξέρω ότι με αγαπάει και ότι για να φτάσει να με χτυπήσει δεν μπορούσα να το μετρήσω, ξέρω ότι με αγαπάει. Είχε μια πίεση, ήταν ένας άνθρωπος που του έπεσαν πάνω του πολλά πολύ απότομα. Μπορεί ναι, κάποιες στιγμές να την πίεσα, αλλά την επόμενη ημέρα ήμασταν αγκαλιά. Μπείτε στη θέση μου… Έχω έναν άνθρωπο που λατρεύω και που θέλει στήριξη. Άφηνα να γίνει το ξέσπασμα και υποχωρούσα. Ήξερα ότι αυτές τις στιγμές δεν ήταν ο εαυτός της. Ένιωθα ότι εγώ θα απορροφήσω αυτή την ένταση, ξέρω τι πέρασε με το παιδί.

Πρόεδρος: Από τη στιγμή που το μωρό ήλθε στο σπίτι σας άλλαξε κάτι;

Κατηγορούμενος: Άλλαξε πολύ, μπήκε ο παράγοντας της ευτυχίας.

Πρόεδρος: Από το ημερολόγιο διαβάσαμε ότι δεν μπορούσε να νιώσει αυτή τη χαρά. Το καταλάβατε αυτό;

Κατηγορούμενος: Το συζητήσαμε. Είδα μπροστά της το παιδί και δεν ένιωθε αυτά που θα έπρεπε να νιώθει μια νεαρή μητέρα. Το κοριτσάκι μας ήταν η ζωή της. Το ήξερα ότι το λατρεύει. Αυτό που ένιωθε -από αυτά που διάβασα και αυτά που συζητήσαμε -ίσως ήταν κάποια στοιχεία επιλόχειας κατάθλιψης σε συνδυασμό με αυτά που είχαμε περάσει της το δικαιολογούσα απόλυτα. Το συμπέρασμα που καταλήξαμε ήταν ότι μπορεί να ήταν από τις ορμόνες, αλλά όχι ότι δεν αγαπάει το παιδί της. Την αγάπη που ήθελε να νιώσει, την ένιωσε. Και εγώ δεν είχα ποτέ αμφιβολία αν αγαπούσε το παιδί μας.

Πρόεδρος: Στη Μυλωνοπούλου πότε πήγατε;

Κατηγορούμενος: Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δεν ψάχναμε μαία, σύμβουλο ψυχικής υγείας, θέλαμε έναν άνθρωπο με επιστημονική κατάρτιση να μας βοηθήσει με αυτά τα ξεσπάσματα. Όλα αυτά η βία, η βωμολοχία

Πρόεδρος; Τι εννοείτε;

Κατηγορούμενος: Με χτυπούσε με μπουνιές, με κλωτσιές…

Πρόεδρος: Σας άφηνε σημάδια;

Κατηγορούμενος: Δεν ξέρω αν δεν έβαζα τα χέρια μου μπροστά…

Πρόεδρος: Γιατί σας έκανε επιθέσεις; Τη ρωτήσατε ποτέ; Κάνουμε επίθεση όταν νιώθουμε απειλή. Γιατί σε εσάς η επίθεση;

Κατηγορούμενος: Δεν μιλάμε για ένα καβγά που είχε φτάσει σε βία. Ήταν στιγμιαίες εξάρσεις. Ήταν εξάρσεις θυμού από την εφηβική ηλικία, το ήξερε και η ίδια.

Πρόεδρος: Στην αρχή σας ρώτησα αν θωρούσατε το γάμο σας προβληματικό και δεν μου είπατε κάτι.

Κατηγορούμενος: Δεν τον θεωρούσα προβληματικό, δεν υπήρχε περιστατικό βίας νωρίτερα, ήταν στιγμιαίες εξάρσεις. Ένα ίσως περιστατικό στις 15 ημέρες. Οι εξάρσεις αυτές δεν ήταν ο χαρακτήρας της και η απόδειξη ήταν ότι μετά ήμασταν αγκαλιά. Έμαθα να ζω με αυτό και εξάλλου ο άνθρωπος αυτός είχε τόσα χαρίσματα ψυχής που άξιζε να είμαι μαζί της.

Πρόεδρος: Πότε πήγατε σε ψυχολόγο;

Κατηγορούμενος: Την πρώτη φορά που το σκεφτήκαμε ήταν όταν χάσαμε το παιδάκι μας, δεν πήγαμε τότε γιατί μετά ήλθε η δεύτερη εγκυμοσύνη.

Πρόεδρος: Η αιτία που πήγατε στην κυρία Μυλωνοπούλου αφορούσε και τους δύο;

Κατηγορούμενος: Ήταν προφανές μετά από κάποια ξεσπάσματα επικίνδυνα για μένα

Πρόεδρος: Τι εννοείτε επικίνδυνα;

Κατηγορούμενος: Μπορεί να έκανε μια κίνηση και να πέταγε ένα αντικείμενο να με χτυπήσει. Κατά λάθος πάνω στα νεύρα της. Δεν το ήθελε. Το πρόβλημα υπήρχε στη συμπεριφορά της συζύγου μου, αλλά με την παραδοχή ότι αμελήσαμε να διευθετήσουμε μια ψυχική φόρτιση μηνών. Οπότε καταλήξαμε και οι δύο να πάμε, διότι όλο αυτό είχε συσσωρευτεί. Μπήκε στη διαδικασία να προσπαθήσει, δεν της άρεσε να έχει τέτοιες εξάρσεις, διότι η ζωή μας ήταν πολύ όμορφη, οι περισσότερες ώρες ήταν παραμυθένιες. Στην ψυχολόγο πήγαμε κατά κύριο λόγο για να βοηθήσουμε την Καρολάιν. Εγώ θα έκανα ξεχωριστές συνεδρίες.

Πρόεδρος: Αποφασίσατε να πάρετε το οικόπεδο, δεν σας προβλημάτισε το γεγονός ότι δεν είχε στρώσει η μεταξύ σας κατάσταση.

Κατηγορούμενος: Δεν υπήρχε όνειρο, πλάνο, σκέψη που να μην έχει την Καρολάιν δίπλα μου.

Πρόεδρος: Η σύζυγός σας όμως;

Κατηγορούμενος: Το είχα δεδομένο.

Πρόεδρος: Δεδομένο δεν είναι τίποτα σε αυτή τη ζωή.

Κατηγορούμενος: Οι συζητήσεις μας και το πλάνο της ζωής μας, είχε κοινές αποφάσεις για ποιο σχολείο θα πάει η κόρη μας, να αγοράσουμε ένα σπίτι, σχέδια μακροχρόνια. Την αγορά του οικοπέδου την είχαμε οργανώσει μήνες πριν. Θα χτίζαμε και όλο αυτό θα ήταν ιδιοκτησία της κόρης μας.

Η απολογία του κατηγορούμενου συνεχίζεται χωρίς μέχρι αυτή την ώρα ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος να έχει αναφερθεί στην ημέρα του εγκλήματος.

Το ρεσιτάλ Αναγνωστόπουλου ξεκίνησε από νωρίς

Ο κατηγορούμενος, στην έναρξη της απολογίας του είπε στο δικαστήριο: «Να σας πω ότι όπως έχω πει και στην ανάκριση, για αυτό που εξετάζουμε σήμερα δεν υπάρχουν δικαιολογίες, ούτε προς τον εαυτό μου ούτε προς κανέναν. Δεν υπάρχει δικαιολογία που να έχει έστω ένα ψήγμα από την αξία από αυτό που χάθηκε πριν έναν χρόνο. Αυτό ήταν αναντικατάστατο. Δεν υπάρχει αρκετή λέξη για συγγνώμη. Τι συγγνώμη; Όσες φορές και να πω συγγνώμη δεν είναι εδώ να χαρεί τη ζωή της. Πώς μπορώ να πω συγγνώμη στην κόρη μου που δεν θα δει την μητέρα της. Στην πεθερά μου πόσες συγγνώμη να πω. Δεν υπάρχουν λέξεις για αυτό που νιώθω. Το τι συνέβη θα σας το πω με κάθε ειλικρίνεια. Δεν μπορώ εγώ στον εαυτό μου να εκλογικεύω τίποτα από εκείνη την ημέρα. Δεν με ενδιαφέρει τι έχει συμβεί στην καριέρα μου, στη ζωή μου για τον κόσμο που με καταριέται. Σημασία για μένα έχει ότι δεν θα την ξαναδώ».

Στη συνέχεια, ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε στη γνωριμία του με την Καρολάιν Κράουτς, ενώ αίσθηση προκάλεσαν στο δικαστήριο οι φράσεις που χρησιμοποίησε για εκείνη, μιλώντας σαν να βρίσκεται ακόμη στη ζωή. Μάλιστα, αυτό προκάλεσε και την παρατήρηση της προέδρου της έδρας, η οποία διορθώνοντάς τον του είπε: «Ήταν η Καρολάιν, δεν είναι ….»..

Συγκεκριμένα, στην απολογία του ο κατηγορούμενος είπε: «Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα, έζησα τέσσερα χρόνια στην Αλόννησο, γιατί εκεί ήταν εκπαιδευτικός η μητέρα μου. Όλα μου τα καλοκαίρια έκτοτε είναι στην Αλόννησο. Τελειώνοντας το Λύκειο πήγα στο εξωτερικό για σπουδές. Μετά μου έγινε πρόταση από την μεγαλύτερη εταιρεία ελικοπτέρων. Η ζωή μου άλλαξε το 2017 όταν τυχαία πήγα στην Αλόννησο και ήταν η πρώτη φορά που είδα την Καρολάιν, μετέπειτα σύζυγό μου. Ήταν το πιο υπέροχο πλάσμα που έχω μπροστά μου μαζί με την κόρη μας. Γνωριστήκαμε σε μια παρέα στη διάρκεια των εορτών του Πάσχα. Γνωριστήκαμε πλατωνικά εκείνο το Πάσχα και θυμάμαι την απογοήτευσή μου όταν έμαθα την ηλικία της».

Πρόεδρος: Ποιος είχε την πρωτοβουλία για την ανάπτυξη αυτής της σχέσης;

Κατηγορούμενος: Το καλοκαίρι πήγα ξανά στην Αλόννησο για λίγο για μια βάπτιση. Συναντήθηκα ξανά με την Καρολάιν και στις 15/7 που είναι και η επέτειος μας. Το ποιος το ξεκίνησε δεν μπορώ να το προσδιορίσω, συνέβη αυθόρμητα. Όσο και να προσπαθήσω να σας περιγράψω την Καρολάιν στα 16 της χρόνια ήταν – είναι – ο πιο ιδιαίτερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει στη ζωή μου. Ένας άνθρωπος πανέξυπνος που στα 16 της χρόνια μπορούσες να μιλήσεις για τα πάντα. Ήταν ένας άνθρωπος που δεν έχω γνωρίσει άλλον σαν και εκείνη, που έχει προσωπικότητα, που σε κάνει να την αγαπήσεις να τη σεβαστείς.

Πρόεδρος: Ήταν.

Κατηγορούμενος: Ήταν ένας άνθρωπος που δεν μπορούσες να μην την αγαπήσεις, σε γέμιζε αγάπη, είχε μια προσωπικότητα που με έκανε να μην καταλαβαίνω την ηλικία της όταν ήμασταν μαζί. Κολλήσαμε από την αρχή. Ήταν ένας άνθρωπος που ήταν σε τελείως διαφορετική φάση της ζωής της και θα ήταν τα επόμενα χρόνια. Εγώ είχα τελειώσει τις σπουδές μου εκείνη είχε μέλλον. Όλο το καλοκαίρι το περάσαμε μαζί. Ήρθε και μια εβδομάδα μαζί και στην Αθήνα, ήταν αυτονόητο, δεν υπήρξε συζήτηση για αυτό, ότι θα είμαστε μαζί. Εκατό φορές να γύριζα πίσω το χρόνο, εκατό φορές την Καρολάιν θα διάλεξα με κλειστά μάτια.

Πρόεδρος: Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν μπορείτε να το κάνετε;

Κατηγορούμενος: Ναι, αυτό είναι….

Συνεχίζοντας ο κατηγορούμενος είπε: «Ο δεσμός μας ήταν ισχυρός από την αρχή. Είναι δύσκολο να περιγράψω σε κάποιον το πώς ήμασταν. Τέσσερα χρόνια μαζί της, το όνομά μου δεν το άκουσα. Με έλεγε «αγάπη μου» και «μικρέ μου». Αυτό που έδινα – με τόσα λάθη που έχω κάνει – το έδινα μέσα από την καρδιά μου. Μακάρι να μπορούσα να συνεχίσω να το δίνω. Ήταν ό,τι πιο όμορφο έχει υπάρξει στη ζωή μου».

Μιλώντας για τις σπουδές που η Καρολάιν ήθελε να κάνει ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος είπε: «Γυρνώντας από το ταξίδι μας στις Φιλιππίνες είχαμε βρει το καλύτερο φροντιστήριο και ξεκίνησε την προετοιμασία. Το βρήκαμε μαζί. Εκτός από όλα τα υπόλοιπα η Καρολάιν ήταν μαθήτρια του 19,9. Δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην έχει πει ότι θα πάει ψηλά με το μυαλό της».

Πρόεδρος: Η σχολή που διάλεξε ήταν της επιλογής της;

Κατηγορούμενος: Τον ήθελε το συγκεκριμένο τομέα, Στατιστική στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Πήγε καλά στην προετοιμασία της. Το να βρει ένα Πανεπιστήμιο ήταν πλάνο της κοινής μας ζωής. Συζητάγαμε τι θα κάναμε. Το πιο όμορφο που είπαμε ήταν «γιατί στην επέτειο μας 15 Ιουλίου που κλείνουμε δυο χρόνια να μην παντρευτούμε;». Αφού, λέγαμε, ότι ξέρουμε ότι θα είμαστε μαζί.

Πρόεδρος: Το είχατε ανακοινώσει και στους οικείους σας;

Κατηγορούμενος: Το όνειρο της ήταν να παντρευτεί σε παραλία. Είχε φανταστεί μια παραλία, το ηλιοβασίλεμα και να παντρευτούμε στη θάλασσα. Αργά ή γρήγορα καταλήξαμε ότι αυτό δεν μπορούσαμε να το κάνουμε στην Ελλάδα, γιατί έπρεπε να το κάνουμε σε κάποιο ξωκλήσι. Καταλήξαμε να κάνουμε ένα ταξίδι και μέσα σε αυτό το ταξίδι να γίνει και ο γάμος μας. Το ήξερα ότι ήταν νωρίς. Ακόμη και τώρα, αν σταματούσε ο χρόνος στις 10 Μαΐου, πριν ένα χρόνο και πάλι το ότι παντρευτήκαμε τότε δεν το μετάνιωσα, γιατί είδα πόσο χαρούμενη την έκανε. Το αγαπήσαμε σαν ιδέα. Οργανώσαμε ένα γάμο που βλέπεις σε ταινίες. Κλείσαμε μια παραλία για εμάς. Η Καρολάιν είχε κλείσει όλο αυτό από την Αλόννησο, για να καταλάβετε πόσο ικανή ήταν. Είχε ολοκληρωθεί μέχρι τα Χριστούγεννα από την ίδια, σαν να το είχε οργανώσει ένα γραφείο ανθρώπων. Ήμουν πανευτυχής.

Πρόεδρος: Είχατε ανακοινώσει στους οικείους σας ότι θα παντρευτείτε;

Κατηγορούμενος: Θα το ανακοινώναμε μόλις επιστρέφαμε.

Πρόεδρος: Είχατε τόση χαρά, λέτε, και δεν το είπατε στους γονείς, είναι σημαντική απόφαση…

Κατηγορούμενος: Δεν υπήρχε θέμα να το κρύψουμε. Το σχέδιο ήταν γυρνώντας από το Πορτογαλία, όπου πήγαμε οι δυο μας, να το πούμε μετά, να το ανακοινώσουμε σε όλους στην Αθήνα και να κάνουμε το πάρτι του γάμου στην Αθήνα ή στην Αλόννησο που θα μπορούσαν να έρθουν όλοι.

Πρόεδρος: Πώς επιλέξατε τη συζυγική σας κατοικία;

Κατηγορούμενος: Πλησιάζοντας στις Πανελλήνιες ήταν σημαντικό να μην της αποσπά κάτι την προσοχή. Είχαμε συγκεντρωθεί σε αυτό. Το μόνο που κάναμε μαζί τότε ήταν η απόφαση να αλλάξουμε σπίτι στην Αθήνα. Αυτό που θέλαμε ήταν η κοινή μας ζωή να ξεκινήσει ονειρικά σε κάθε κομμάτι.

Πρόεδρος: Ναι, άλλα το όνειρο έπρεπε να λάβει υπόψη του και την πραγματικότητα. Λάβατε υπόψη σας ότι το σπίτι θα έπρεπε να εξυπηρετεί και τις δικές της ανάγκες; Θα μπορούσε να παρακολουθεί το Πανεπιστήμιο στον Πειραιά;

Κατηγορούμενος: Η προτεραιότητά μου ήταν εκείνη. Στο σχέδιο υπήρχε να πάρουμε ένα μεγαλύτερο σπίτι. Οι περιοχές που ψάχναμε ήταν και το Μαρούσι και η Κηφισιά και αλλού. Θέλαμε να βρούμε ένα σπίτι που να πλαισιώνει αυτό που λέτε.

Πρόεδρος: Ωραία είναι να μένεις στο Μαρούσι, αλλά όλοι κοιτάμε και την πρακτική πλευρά. Ήξερε εκείνη πώς είναι να περνάς 8 το πρωί την Κηφισίας; Εσείς το ξέρατε αυτό.

Κατηγορούμενος: Το συγκεκριμένο σπίτι το αγάπησα, και εκείνη δεν ήθελε ένα σπίτι μέσα στην πόλη. Και εγώ δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου να μένει μέσα στην πόλη.

Πρόεδρος: Πως θα μετακινούνταν στο Πανεπιστήμιο στον Πειραιά από τα Γλυκά Νερά;

Κατηγορούμενος: Δεν είχε περάσει ακόμη στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Ήταν ένα ωραίο σπίτι, το είδε και εκείνη με βιντεοκλήση. Το σπίτι ήταν δίπλα στη θεία της που μένει στη Παλλήνη, πέντε λεπτά από το μετρό. Ήξερα ότι το ήθελε και ήταν κοινή απόφαση εμείς οι δυο να μην μείνουμε στο κέντρο.

Πρόεδρος: Πότε αρχίζουν τα προβλήματα; Μέχρι εδώ όπως λέτε ήταν όλα ρόδινα.

Κατηγορούμενος: Το πρόβλημα είναι υποκειμενική λέξη… Εγώ τη λέξη πρόβλημα δεν την έβαλα.

Πρόεδρος: Από τη δικογραφία φαίνεται πως είχατε προβλήματα.

Κατηγορούμενος: Το αν είναι πρόβλημα ή όχι εγώ στο μυαλό μου το έχω διαφορετικά. Γιατί ξέρω τι περάσαμε μαζί.

Η εγκυμοσύνη

Μιλώντας για την εγκυμοσύνη της Καρολάιν, ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος είπε στην απολογία του: «Η εγκυμοσύνη ήρθε τόσο νωρίς που δεν προγραμματίζαμε. Ήταν ένα σοκ. Παρ’ όλα αυτά δεν υπήρχε μεταξύ μας να τερματιστεί η εγκυμοσύνη. Ξέραμε ότι θα κάνουμε κάποια στιγμή παιδί, δεν διακυβεύτηκε ποτέ αν θα κρατούσε το παιδί. Ήταν δεδομένο ότι το παιδάκι ήρθε. Αυτό που έπρεπε να βρούμε ήταν πώς το παιδάκι θα έκανε τη ζωή μας πιο ευτυχισμένη. Ο γυναικολόγος μας βοήθησε πολύ. Της είπε ότι θα μπορεί να κάνει ότι ονειρεύονταν. Μας έδωσε μια ανάσα….».

Ο Μπάμπης Αναγωστόπουλος αναφέρθηκε στη συνέχεια στην αποβολή της Κάρολαιν και με κλάματα  είπε στο δικαστήριο: «Αυτό που μας συνέβη εκείνο το απόγευμα και δε συνέβη στο σώμα μου με γονάτισε. Μας γονάτισε. Μας διέλυσε. Όποιος και να μου το περιέγραφε πριν  δε θα το πίστευα. Η Κάρολαιν και πάλι ήταν εκεί για εμένα. Επιβεβαιώθηκε η ποιότητα αυτού του ανθρώπου. Το Σάββατο το βράδυ απέβαλλε στην κρεβατοκάμαρα μας. Τον σποράκο τον χάσαμε στο σπίτι και το είδαμε. Τον βάλαμε σε ένα κουτάκι, ήταν παιδάκι, δεν ήταν έμβρυο και πήγαμε στον Υμηττό».

Σχετικά Άρθρα

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ